25.12.2007

Çocuk büyütmek



Delfina günlerdir nerede hata yaptığını düşünmekteydi...

Anne olmak,
ebeveyn olmak ,
eski zamanlarda bu kadar zor muydu?

Eski dönem ebeveynleri; çocuklarının her bir adımını ölçüp tartan,doğru yolları sürekli gösteren/anlatan,çocuklarının yemek,ders ve alışkanlıklar konusundaki şımarıklıklarıyla ömür tüketen nesil miydi?

Hayır değildi....

Onlar,hayatın bize sunduğu zorluklar ve kolaylıklar arasındaki dengeyi çocuklar yüzünden bozmamış nesildi.

Güçlü,azimli ve merhametli nesil...

Oysa günümüz ebeveynlerinin tek derdi çocuklarıymış gibi hayat akıp gitmekte...Her 10 kadından 8'inin çocuğunda yemek ve ders sorunu var.Çoğu davranışlar, bilgisayar oyunlarıyla adeta yarışıyor.

"Söz dinlemeyen çocuklarda biz nerede hata yapıyoruz,nasıl aşacağız bu sorunları,bir çözümü yok mu "diye düşünürken aklına yıllar önce okuduğu kitaptan bir bölüm geldi delfina'nın...

Anne-kız sürekli tartışmaktaydı.Ergenlik çağındaki Meltem annesine karşılık vermekte,dersleri ile hiç ilgilenmemekte ve yalanlar söylemekteydi.Okuldan 16:00'da çıkmalarına rağmen hergün eve gelmesi 19:00 u buluyordu.

Annesinin üzüldüğünü görmek Meltem'i hiç etkilemiyordu.Annesi eve vaktinde gelmesini söyledikçe Meltem eve geç geliyordu....Bir sabah okul formasını giyip yeni aldığı converseleri bağlayan Meltem'e annesi şöyle dedi;

"Bu akşam kaçta geleceksin Meltemcim?"

"16:00 'da evde olurum annecim" diye yanıtladı kız...

Annesi sımsıkı sarılıp uğurladı kızını,kapıyı kapadı ve yere çöktü kaldı.Günlerdir kendini boş yere üzmüştü.Okuldaki Rehberlik Öğretmeni ile görşmüş ve sorununu anlatmıştı.O da ; soru sorarak sorunları çözümlemeyi önermişti.

Bu kadar basitti işte ...

Kızı o günden sonra hep 16:00'da evde olmuştu.Etkili bir yöntemdi ve bundan sonraki diyaloglarında bu yönteme ağırlık vererek sorunlarının üstesinden gelmişlerdi.

Delfina da bu yöntemi hatırlayarak günlerdir inadına dişlerini fırçalamayan oğluna " dişlerini mi fırçalıyorsun oğlum" dedi, o da " hadi beraber fırçalayalım anne" diye yanıtlayarak annesini hayretler içinde bırakmıştı , dişlerini de bir güzel fırçalamıştı.

Ebeveyn olmak sevgi,emek ve ömür verirken sabırlı olmak demek.

Onlara uygulanacak olan her disiplin yolu ; büyüdüklerinde,geçmişi mutlulukla ve özlemle anmalarını sağlayacak yöntem olmaldır.

Çocukları disiplin edeceğim derken,yüreklerinde sonsuz yaralar açacak disiplin yollarını kabul etmeyen , sabrıyla ve eğitmenliğiyle tüm nesillere örnek olan şimdiki yeni nesil annelerine selam olsun...







Pin It!

4 yorum :

  1. biraz sabır ve doğru yaklaşımla üstesinden gelinmeyecek şey yoktur, öyle değil mi :)

    ebeveynler kendilerini suçlayıp, hata arıyorlar kendilerinde hemen doğal olarak. oysa çocuk gelişimi, eğitimi için kitaplarda; belirli davranış modellerini uygulamanın işleri nasılda kolayca çözümlediği aktarılıyor. bu yöntemler işe de yarıyorlar, buradaki diş fırçalamayla ilgili güzel örnek de aslında o uygulama modellerinden biri...

    YanıtlaSil
  2. Canım, ben çocuklar konusunda hemen hemen hiç birşeyi boş vermeyen bir anneyim. Buna rağmen ben de zaman zaman oğlumla bu tarz problemler yaşıyorum. bizde de vardı diş fırçalama sorunu. Oysa ki hepimiz düzenli fırçalamımza rağmen oğlum bu konuya gereken özeni gösretmiyordu. Bir ara şöyle bir teklifte bulundu bana: ''Anne ben hep unutuyorum bir kaç hafta her gün hatırlat, ondan sonra alışkanlık olur herhalde.'' Yani aslında istiyor ama kendini o yönde disipline edemiyor. Ama bu da işe yaramadı. Taaki diş kontrolüne fırçalanmamış dişle didip doktoruna rezil olup epey bir laf yiyene kadar. O kadar utandı ki artık hep fırçalıyor. Çocuklar, bazan sadece unutuyor, bazan pasif direniş halinde oluyorlar, bazanda o eylemi yapmasına kendince engelleri oluyor. Ama tek şey var ki çocuk yetiştirmek- dikkatini çekeyim yetiştirmek diyorum, büyütmek deği- çoook zor. Kendi kanını vererek kırmizi güle rengini veren bülbül gibi kendimizi veriyoruz bir insan yetiştirmek için. Allah bu yolda azim gösteren tüm annelere yardım etsin.
    Kolaylıklar diliyorum canım...

    YanıtlaSil
  3. sevgili lyn,zamanında Thomas Gordon'un eğitici kitaplarından çok faydalandım.Bir süre etkili oluyor bu tip uygulamalar çünkü tek başına mücadele etmek süreci zorlaştırıyor.anneanneler,babaanneler,teyzeler,dayılar,amcalar veleti bir güzel şımartıyorlar ki,anne tek başına bir yere varamıyor...ama yine de tedbiri elden bırakmamak,mücadeleye devam etmek lazım...

    sevgili lavantin,kesinlikle öyle.çocuk yetiştirmek çok zor.herkesin farklı yöntemi var,her çocuk farklı tepkiler verdiği için...inşallah,hayırlı evlatlar yetiştirebiliriz canım benim...

    YanıtlaSil
  4. kontrollü,disiplinli ve sevgi dolu..üçünü hatta bir çoğunu birarada becerebilmek mümkün mü,bazen ümitsizliğe kapılıyorum hayata olan tüm pozitif yaklaşımıma rağmen..bir de bu sorumluluğu tek başınıza üztlenmişseniz gönüllü olarak daha da sıkıntılı,hem vicdan duygusu ile boğuşup ,hem de kontrollü olabilmeyi sağlamak..zor çok zor.sevgiler

    YanıtlaSil

♠ Kaliteli yorum kimi mutlu etmez ki :) ♠

Related Posts with Thumbnails
01 09 10