21.07.2008

Görme Engelliler Bilgisayar Kullanır mı?

¢ photo by in.transition


Çoğumuzun sormaktan çekindiği bir konudur bunlar...

Engellilere soru sorarken çekimser davranan insan sayısı çoktu etramızda.İnternet sayesinde bilgiye sınırsız eriştiğimiz bugünlerde,çekimser insanların sayısında da oldukça azalma görüyoruz.Çünkü insanlar sorularına cevap buldukça,engelli insanları daha iyi anlıyor ve yardım konusu gerektiğinde daha bilinçli oluyorlar.

Görme engelli insanlar,kitap,dergi ve gazetelerden bizler gibi faydalanamazlar.Fakat kütüphaneler ve diğer kuruluşların çıkarttığı sesli kitaplar sayesinde diledikleri kitabı dinleyebilirler.

Bilgisayarı,görebilen insanlarla aynı şekilde kullanabilen görme engellilerin hayatını kolaylaştıran yazılım "Screen Reader" dir.Bu yazılım,ekrandaki görüntüyü ses sentezleyiciye gönderdiğinde,bilgiler sese dönüşür.

Daha birkaç yazılım sayesinde de , görme engelli dilerse web tasarım yapabilir dilerse program da yazabilirler...

Görme engelliler için uğraş veren Beyid Bilişim,ülkemizdeki bilgi eksikliğini kapatıyor...

  • Ürünlerini görmek ve daha çok bilgi almak isterseniz sitelerine geçebilirsiniz;

  • Eğer bir görme engellinin, gözlerini şifaya kavuşturmak isterseniz;





Pin It!

8 yorum :

  1. TV'da bende bir programda kullandıklarını görmüştüm gözlerim dolmuştu. Aklıma geldi de aslında bizler sesli kitap projesine destek vermeleri ve okuduğumuz kitapları kaydetmeliyiz.

    YanıtlaSil
  2. Ankara'da görme engelli olarak bilgisayar merkezli çalışan bir çok insan var. Özellikle kitapevlerinde, kitap danışmanı olarak çalışıyorlar. Onlar engellerini kaldırmış kişiler ve sosyal hayatın içindeler. Ülkemizde çok fazla engelli insan var ama hayatın içinde onları göremediğimiz için yoksayıyoruz. Halbuki varlar ve evleri dışındaki dünya onların yaşamını olabildiğince zorlaştırıyor.
    Bu yıl tatil yaptığım otelde, Blind Restaurant diye bir yer vardı. Bir akşam orada yemek yemek istedik. Konsept ve yemekler hakkında hiçbir fikrimiz yok. Kapıda siyah gözlüklü bir görevli bizi karşıladı. Görme engelli olduğunu şaşırarak anladık tabii. Kapıdan içeri girince, şaşkınlığımız iyice arttı, çünkü bu restoran tamamen simsiyahtı ve hiç ışık yoktu. Burnunuzun dibini GÖREMİYORSUNUZ! Görevli elini tutmamızı istedi. "Masanıza sizi ben götüreceğim. İçerde hiç ışık yok. Karanlıkta el yoramıyla yemeğinizi yiyeceksiniz." dedi.
    Tuttuk elini. Masamıza kadar karanlıkta ağır ağır yürüdük. Dokunarak sandalyemizi çekip oturduk. İşte o an orada görebilmenin nasıl bir değer olduğunu anladık. Kısa süreliğine de olsa gözlerimizi kullanamak kötü bir duyguydu. Onlara o kadar çok alışmışız ki yokluğu hiç aklımıza gelmiyor. Çok farklı bir deneyimdi.
    Görmeyenlerin gören gözleri olabilmek ve onları hayatın içinde bulabilmek dileğiyle...

    YanıtlaSil
  3. sevgili craftwoman,yapabilecek ne çok şey var değil mi,bildiğimiz/anladığımız halde sessiz kalanımız çok...

    seslerine güvenen arkadaşlar,bir zamanlar Binnur'un başlattığı Onlara Kitap Oku adlı kampanyayı devam ettirebilirler,

    sevgiler...

    sevgili uçanmartı,o insanlara ne mutlu değil mi.Devletimiz keşke daha farklı çalışma alanları yaratsa onlara,sokaklarda şarkı söyletmekten başka :(

    Blind Restauranttaki deneyiminiz çok ilginç olmuş gerçekten.yemeği yerken bile zorlanmışsınızdır değil mi,dediğin gibi onları daha iyi anlamak için bazı tecrübeler yaşamak gerekiyor...Bizler ancak onların yanında olarak bu duygusal engelimizi ortadan yok edebiliriz...

    sevgiler,çiçekler...

    YanıtlaSil
  4. Yapılacak ne kadar çok şey var aslında..Bilgilendirdiğin için teşekkürler...

    YanıtlaSil
  5. Turunç Kokulu Düşler için dileklerine sonsuz teşekkürler Delfina! Darısı başına...

    YanıtlaSil
  6. pelincim,yeter ki adım atalım di mi.sevgiler

    tijencim,bol şans...

    YanıtlaSil
  7. Merhabalar...
    Ben Yozgat istiklal lisesinde bilgisayar öğretmenliği yapıyorum. Daha önce İzmir'in Tire ilçesinde çalıştım. Oradaki okulumda iki kardeş öğrencim vardı. İkiside akraba evliliğinden kaynaklanan görme engelli öğrencilerdi. İlk başlarda böyle bir tecrübem olmadığı için tedirgindim öğretme konusunda. Fakat kısa zamanda diğer öğrencilerimden çok daha azimli ve istekli olduklarını farkettim. Bu heveslerini görünce o kadar mutlu oldum ki anlatamam. Bazı öğrencilere ders olabilecek nitelikte bir davranış sergilediler. Unutuluyor ki her sağlıklı insan bir engelli adayıdır. (Engel sadece fiziksel olmaz tabiki.) öğrencilerime yardımcı olabilek için bir araştırma yaptım. O zamanlar JAWS adında bir bilgisayar programı buldum. Bilgisayarda yapılan her işlemi sesli olarak kullanıcıya veren bir yazılımdı. Oldukça faydalı olduğunu söyleyebilirim. bu sayede bende bir çok şey öğrendim diyebilirim. Ayrıca tüm anne ve babaların çocuklarına neleri kazanabileceklerini ve neleri kaybedebileceklerini her zaman çocuklarına hatırlatmalıdır ki bazı değerlerin kıymeti bilinsin.

    YanıtlaSil
  8. Sevgili Gökhan öğretmen,ne mutlu size ki,karşınıza yardıma muhtaç insanlar çıkmış.O iki öğrencinin gözleri olmuşsunuz,ailesinin bile aklına gelmeyen bir çaba ile yazılım sayesinde topluma hızla kazandırmışsınız...

    Öğretmenlik böyle bir sorumluluk ve böyle bir duygu demeki ki,insan kayıtsız kalamıyor...

    Tebrikler,teşekkürler...

    YanıtlaSil

♠ Kaliteli yorum kimi mutlu etmez ki :) ♠

Related Posts with Thumbnails
01 09 10