İşitme Kaybı ~ Delfina

Şubat tatili aktiviteleri

2012-01-22T23:23:00.000+02:00

*/* ıslık yap-- hahaaa çok komik http://whimsy-girl.blogspot.com/2009/07/paper-whistle-tutorial.html

Küçük çocuklarla bir şeyler üretmek o kadar keyifli ki, kendi başımayken çivi çakmaya üşenen ben, yeğenim söz konusu oldu mu aslan kesiliyorum :)

2 sene önce yaptıklarımızı takvimlemiştim , bu sene de yapılacakları ve alınacakları listeledim gitmeden.Kısmetse cuma akşamı kavuştuğumuzda yine bayram neşesi dolacak evimize.Evden yükselen soba dumanı bunu simgelemez mi zaten, ev mutluluk değil midir zaten :)

Şubat tatilinde miniklerle keyif vakit geçirmek ne kolay.
İşte alınan notlar;

*/* mum kağıdı alıp kalpler keserek cama asmak --
http://www.marthastewart.com/272535/crayon-hearts?czone=holiday/valentine-center/valentine-cnt-gifts&center=276967&gallery=274841&slide=189832

http://www.youtube.com/watch?v=SS1U5XqZU10 - bu da nasıl yapılır videosu

*/* basit origamiler yap -- http://familyfun.go.com/crafts/japan-origami-butterfly-709355/

http://a.dolimg.com/familyfun/assets/cms/large-files/pdfs/printables/frog_origami_august26.pdf

http://www.origamimommy.org/2009/06/tiny-origami-basket-tutorial.html - origami çanta

*/* tırtıl yap,evde gözler var http://www.allkidsnetwork.com/crafts/bugs/paper-inch-worm.asp - yeşil fon kağıdı al

http://www.makeandtakes.com/meet-our-bead-caterpillar-pets

*/* ceviz kabuğundan gemi yap - mum lazım http://lilla-a-design.blogspot.com/2011/05/valnotsbatar.html

http://www.cutefoodforkids.com/2011/08/cheesy-boats.html - angry birds çıktı al

*/* beyaz kalem al, evdeki gri simli kalemi al, mavi fon kağııdı al

http://www.allkidsnetwork.com/crafts/winter/cotton-ball-snowman.asp

olmazsa euphoricin kavanozuna yap bunu :) http://www.allkidsnetwork.com/crafts/winter/snowman-jar-craft.asp

*/* yumurta boyamaca - http://blog.craftzine.com/archive/2011/04/angry_birds_easter_eggs.html

*/* basit kolyeler yapalım, boncuk bak http://2.bp.blogspot.com/-wIj89pRyE7Y/TtdcnRdvoqI/AAAAAAAAEN4/3YS47cp2YnQ/s1600/DSC_0078.jpg

*// kavanoza desen yap - http://www.ourbigearth.com/2008/09/23/inspire-creativity-shadow-lanterns-with-repurposed-jars/

Babamın çek-mecesi...

2012-01-19T15:28:00.001+02:00

Fotoğraf çekmek babam için bir tutkudur eskiden beri.Onun gözünden çekilenler her zaman albümümüzün en görkemli fotoğraflarıdır.

Dört çocuğu için ayrı ayrı albümler hazırlamış,düzenlemiş ve saklamıştır bu koca yürekli adam.

Küçüklüğümüzden beri hiç düşünmeden profesyonel fotoğraf makinalarını elimize tutuşturmuş,"gölgede şu ayarda,öğleden sonra şu ayarda çekerseniz siz de seversiniz çektiğinizi" diye öğretirdi.

Çocukları teşvik etmek, mutlu etmek ne kolay şey.20-30 sene geri döndüğümde yüzümde kocaman gülümsemelerle dolu hatıralarımız için ne kadar şanslıyız.

Geçen ay Ilgaz ve İstanbul'da babamın çektiği birkaç kare ona benzemeye çalışmamı anlatıyordur.

Büyük halleri için fotoğrafa tıklayabilirsiniz.

*** Konu başlığı ilhamı için Ayci'me teşekkürler.

Ötv muafiyeti

2012-01-14T10:15:00.007+02:00

H tipi ehliyete sahip işitme kayıplıların da ötv muafiyetinden yararlanması için otomatik vitesin

" özel tertibat"

tan sayılmasını istiyoruz.

Haydi işitme kayıplılar aktivist olma zamanı şimdi.

Yeni sezon saf sabunlar...

2012-01-09T11:13:00.000+02:00

Cuma günü haftayı bitirmenin telaşını yaşadığımız son saatlerde bir telefon geldi Esra'ya.Ben o dakikalarda Bahar'la kahve keyfi yaparken caféde devasa bir koli gelmiş,kargocu beni bekliyormuş.Esra haberi verdiğinde hem şaşırdım hem acaba babamlar mı yolladı diye soru işaretleriyle kargoyu almaya gittim.

Bizimkilerin kargosunda çiçeklerle gelen hediyeler meşhurdur.Kış da olsa yaz da olsa koliden muhakkak çiçek çıkar.Annem çok özenlidir bu konuda, çiçekleri babam toplar annem de önce güzelce şık bir iple bağlar, 3-4 kat peçeteyi iyice ıslatır sarar güzelce. Onun üstüne şeffaf poşet geçirir ki suyunu salmasın.Sonra da nerden bulduğunu bir türlü bilemediğim şık ambalaj kağıtlarıyla bağlar kolinin en üstüne koyar.24 saat sonra elime geçen çiçekler hep aynı tazelikte gelir bana...

Kasımpatının ve taflanın renk uyumu,mis kokusu ve canlılığı nasıl güzel değil mi? Allah her şeyi nasıl da güzel yaratıyor...

Sıkı bir Jamie Oliver hayranıyımdır.Yemek yaparken eldiven takmaması, baharatları,otları,salatayı eliyle karıştırması ve her yaptığının sonundaki renk ahengi ben hep büyülemiştir.Onu izlerken babam geliyor hep aklıma,yemek yaparken o da her şeyden eklemeyi ve eşsiz lezzette sofralar kurmayı adet edinmiş gibidir kendisine.Basit bir menemeni bile onun yaptığı lezzete ben yapamam,hele kıymalı tarhana çorbasında hiç birimiz onu geçemeyiz. İşte koliden çıkan yeni sezonun nefis kokulu sabunlarında onun izleri nasıl belli değil mi?

Daha önce de söyledim, benim babamın sabunları eğri büğrüdür.Doğaldır,topraktandır.Başkaları zeytinyağının fabrikadan artan posasını,yağını kullanır babam ise hiç düşünmeden saf zeytinyağını katar.Şekli önemli değildir onun için.Güneşe tuttuğunuzda altın sarısı parlayan şifasını ve elbette odunun isini bile görebilirsiniz.Üstteki fotoğraftaki siyah lekeyi alıp burnuma süreyim ve ben de Lagina'da hissedeyim kendimi bir an için :)

Ne yazık ki, bu seneki yoğun zeytinyağı ve zeytin taleplerine cevap veremiyoruz.Stok ancak kendimize yetecek ölçüde.Sabunlar için de aynı şey geçerli.İlk maillerle tükeneceğini düşündüğüm sabunlardan almak isterseniz { tsabun@gmail.com} a mail atabilirsiniz. Toptan satış için ve yurtdışı satışları için alım yapmak isteyenlere burdan da teşekkür ediyoruz fakat biz aile tipi satıcıyız sadece küçük miktarda sabun satıyoruz.

Sevgiler herkese,mutlu ve aydınlık haftalar...

Laundry Room ~ Çamaşır Odası

2012-01-04T13:39:00.000+02:00

Aslında ülkemizde çamaşır odaları pek yaygın değil ama böyle bir odaya çevirmek istediğim bir alan var evde.Daha çok ütü masası,temizlik malzemeleri ve çamaşır makinasının aynı alanda depolanabileceği bir yeri dekore etmek istiyorum.

Tonya'nın dekorasyon zevki benimkiyle ne kadar uyuşuyor,bu balçiçeği rengi duvarda uçuk pembe tablolarla nasıl uyum sağlamış.Bir de beyaz tahta duvar paneli gayet şıklık katmış o eski odaya.

Güle güle kullan Tonya.

Gezelim,görelim mi ne dersiniz?

The mountain of macaron

2011-12-11T23:56:00.004+02:00

Ganaj havuzunda kaybolan kapakçıklar birbirlerine yapıştıklarında çıtırlık ve lezzet diyarına davet çıkarıyorlarmış.

Biraz da poz vermek için kıyasıya mücadele ederlerken bazılarının etekleri yırtılmış :)

Bir akşamlık misafirliğin ardından hepsi midelere gömülmüş,dağ da erimiş kül olmuşşş...

Grinin alâsı...

2011-12-05T13:25:00.006+02:00

Gri tonlarındaki bu banyoyu gördüğümde,ne kadar kalıplaşmış bir dekorasyon zevkim olduğunu farkettim.

Hani desem ben banyomu gri yaptırıyorum diye eminim çevrem de "nee nasıl yaptırırsın griye" der.Biraz kalıpları zorlamak,yeni şeyler denemek,doğadaki renkleri ustaca harmanlamak lazım.Bu fayanstan ne yapıp ne edip temin edip,aynı banyodan istiyorum.

İçine limon sarısı havlu da uyar,açık kahve kir sepeti de...

İki tasarımcının işbirliği ile tamamlanan bu evden daha fazla görüntü için buyrun;

®Photos by David Duncan Livingston

Yükseklik fotoğrafları

2011-11-22T13:16:00.006+02:00

Bakmaktan en keyif aldığım fotoğraf kategorilerinin başında bu tip fotoğraflar.Ayaklarımın yerden kesildiğini hissetmek,kalbimin küt küt atması ve keyifli bir sırıtışla oturduğum yerden keyif yapmak müthiş.

Oturma odalarına yakışacak olan bu tablolardan astığımda , gelen misafirlerin yüzündeki ifade nasıl olurdu acaba?

İşte günün konsepti...

® photo from hearthomemag

® photo from Köse U.

® photo from Peter B.Kaplan

® photo from Peter B.Kaplan

® photo from Peter B.Kaplan

Çekici Şehir...

2011-10-17T23:34:00.001+03:00

Ben artık bu şehre "Çekici Şehir " diye hitap edeceğim.Kimse neyden bahsettiğimi anlamayacak,nereyi övdüğüme dair fikir yürütemeyecekler.Çok bilinen şehirlerden birine gidip de şehri keşfetmenin mutluluğundayım sanacaklar.

Aslında tarifi basit,

kendine has bir cümleyle,

şehr-i aşk / Eskişehir diyeceğim ben onlara...

İki gün tadımlık gezmenin ardından diğer tüm şehirler ne kadar zavallı göründüler gözüme anlatamam.Buna şu an yaşadığım şehir başta olmak üzere, kendi memleketim ve koskoca İstanbul da elbet dahil.

Şehir planlamasının,

mimari yapılaşmanın,

çevreye duyarlılığın,

engelliye özenin,

yaşlıya verilen değerin,

gençlere gösterilen ilgi ve şımartmanın

böylesine yaşandığı başka bir şehir daha bilmiyorum...

Gençler bisikletleriyle özgürce dolaşıyorlardı öyle ki belediye her yere bisiklet park yerleri ve caddelere de bisiklet yolu döşemiş.Şehre ilk indiğimde bizi karşılayan bu yol elbette bizi çarpan birinci güzellikti.

Nostaljik trenin verdiği eğlenceli ruh halimize havanın gölgeli sürprizi bize hiç zor gelmedi.Belki de güneşli ve sıcak olsa bu kadar keyif alamayacaktık.Yağmurla yıkanan tüm o evler,çiçekler,tarihi eserler arasında gezmek,ruhumuza hem dinginlik hem de pür neşe kattı.Öyle ki dinlenmeden 48 saat gezmek nasıl oluyormuş daha iyi anladık.

Çünkü bu şehirde insanı yoran şeyler yok.Anlık mutluluklar için şehir içindeki yeni ve göz alıcı konutları gezmek bile yeterli.

Hele hele gördüğüm en güzel iç tasarıma sahip kuruyemiş dükkanı olan "Kurtuluş Kuruyemiş"'e ne demeli,lokumları çerezleri ayrı mutluluk kaynağı, güler yüzlü çalışanları ayrı esin kaynağı :)

Haftasonu sokaktaki cafélerden birinde o dumanı tüten kahveyi yudumlarken bile, tramvay,arabalar ve bisikletliler ahenk içinde akıyorlar...

Veda vakti yaklaştığında gruba şöyle bir döndüm de herkeste bir burukluk vardı. Tanımadığım bir şehri özleyeceğim hiç aklıma gelmezdi,gece yarısı dönüşte oğlum bile "bir daha ne zaman gidiyoruz" diye sorduysa, çekici şehir herkesi kendine çekmiş çoktan.

Şehr-i aşkım...

Eskişehir'im....

Gebze'de verilecek e-ticaret eğitimi duyurusu

2011-10-10T23:49:00.000+03:00

Engelli lafını kullanmayı pek sevmem,zorda kalmadıkça işitme kayıplıyım derim hep.Hoş ya,bunu son zamanlarda girdiğimiz sosyal ortamlarda daha fazla söyler oldum,oğlum da; " duymayan kalmadı anne" diye takılıyor.

Lokman Ayva harika bir proje başlattı, 600 girişimci engelliyi yetiştirmek üzere ücretsiz eğitimlere başladılar.Zamanla farklı illere yayılacak bu eğitimler.e-ticaret uzmanı eğitimini Gebze'de almak isteyen engellilere ulaşmamız gerekiyor. İlgilenenler lütfen

{ arztez@gmail.com } ' a

detaylı mail atıp bildirsinler.

Bu eğitimi kimler alabilir;

Görme, işitme ve bedensel engelliler
En az lise ve dengi bir okuldan mezun olanlar
Üniversite öğrencisi ya da yeni mezunlar
Kurumsal bir firmada bu konuda uzman olarak kariyer yapmak isteyenler
Profesyonel iş yaşamında olup mesleğini değiştirmek isteyenler
Profesyonel iş yaşamında olup ikinci bir iş olarak düşünenler
e-ticaret uzmanı olarak kendine profesyonel bir kariyer hedefleyenler
E-ticaret uzmanı olarak freelance danışmanlık yapmak isteyenler
e- fikri veya e-projesi olan ve hayata geçirmek isteyen girişimciler

® thanks for bokeh texture; AssassinM

Panayır alanı değişikliği...

2011-08-04T08:55:00.001+03:00

Teknolojik üretkenliğin eğlenceli hale geldiği zamanlar herkes için çok geride kaldı bugünlerde..Sadece ülke genelinde değil,tüm internet ağında yer alan bloglar için geçerli bir durgunluk/veda/unutma var artık."Bilgi" nin daha kısa cümlelerle anlık paylaşıldığı mikro bloglardan { friendfeed, twitter, tumblr gibi }ulaşılan kişi sayısı daha çok olunca,eski panayır alanımız olan makro bloglar tatsız ve siyah beyaz televizyonlar gibi gelmeye başladı.

İşte ben de onlardan biri olduğum için, son zamanlarda severek baktığım cinemagraph fotoğraflarındaki teknik detay hiç ilgimi çekmedi.Eskiden olsa nasıl yapılıyor diye hemen kurcalar bir iki deneme muhakkak yapardım...

Ben de sürüye katılmış olmaktan mutluyum, gerçek dünya daha uzun ve canlı.

Öyleyse favorilerim (:

Linkler; Miroslav , J. K. Hering , Kasia , Jamie

Beyaz kağıt..

2011-06-05T22:51:00.006+03:00

Uçuyor halen o polenler İstanbul semalarında...

İki günü dışarıda bolca gezerek geçirince,haftanın enn sonunda hapşuruklarla ve gülümsemeyle karışık bakıyorum fotoğraflara...

Bu yıl Düşler Akademisi'ne destek olmak ve özlediğimiz arkadaşları görmek için gittik Bebek Şenliği'ne..Hava muhteşemdi,ne çok sıcak ne de soğuk.29 derece böyle miydi dedim kendime hep,tam yaşanılacak hava,ılık ve esintili :)

Bebek Şenliği'nin önceki etkinliklerini hep kaçırdık,bu sene gözüm en çok Eda'yı aradı ama göremedim.Sanırım önceki yıllara göre blogcular elini ayağını çekmiş şenlikten.Ama yine de ortam şahaneydi,her şey özenle hazırlanmış hem dinlenme hem de tasarımları yakından inceleme fırsatıyla gezmesi güzeldi Bebek Parkı'nı...

Yorgunluğu atmak için yuvarladığımız Choloate Chillers'in ardından bir de baktık ki Kerem Görsev konser veriyor.En çok cazı sever ve dinlerim ben.Müthiş iyi gelir ruhuma.Bir saatten fazla onu ve olağanüstü ekibini dinledikten sonra,"ne güzel bir haftasonuydu" diye mutlu mesut döndük evimize...

Basılan yıldızlar...

2011-04-28T00:50:00.001+03:00

Yan tarafta oturan amcamların evindeki eğlence,kalabalık ve telaşın aynısı bizim evde de yaşanıyordu.

Her iki evin oğlanları sünnet oluyordu,hani o her şeyin çok güzel olduğu 80'li yılların başında...

Kuzenlerle aramızda tatlı bir çekişme,gizli bir kıskançlık vardı o zamanlar.Bir ara oturma odasına girdiğimde, yeşil halının üzerinde minicik hem de mini minnacık altın yıldızları gördüm.Biri hediye getirmiş ve halının üstüne serpmişler.Kuzen hemen "sizde var mı bundaann" dedi,birkaç tanesini eline alıp "baak nasıl güzel" dedi...

Hatırladıkça gülüyorum ama o yıldızlar aklımdan hiç silinmedi.Çok çok güzeldi.İşte o yıldızları ben bu resimleri çektiğim anda tekrar gördüm.

Babamın sabunlarına gizlenen,altın gibi parlayan yıldızlar.Güneşe tuttuğumda ışıldayan,elimde mis gibi zeytin kokusu bırakan sabunlar...

Bu yılın sabunları şu an çatı katında kuruma aşamasını tamamlayıp , sevenlerine doğru yola çıkmaya başladılar.Ne yazık ki bu yıl da sınırlı sayıda üretildi.Saçlarınıza ve vücudunuza sürpriz yapın,doğanın saf ürünleriyle yenilenin.

Bilgi ve sipariş için ; İletişim

Halen isteyebileceğiniz ürünler ;

Saf zeytinyağı { 5 lt ve katları olarak gönderiliyor }
Yağlı zeytin
Ekşili zeytin
Saf Zeytinyağı Sabunu { Kg ile satılıyor.}

sesSİZsiniz aktivist topluluğu...

2011-04-26T10:12:00.008+03:00

Geçtiğimiz aylarda aldığım bir davet üzerine Onur’la tanıştım.Önümüzdeki günlerde davetle ilgili güzel haberler vereceğim size.Blogu okuyanlar bilir, Türkçe altyazı konusunda uzun yıllardır uğraş veriyorum.Bu yolda ilerlerken meğer kimler varmış aynı mücadelede olan, pes etmeyen ve sayısız habere konuk olan.

Onur tuttuğunu koparan,zeki,bilgili,kendini çok iyi geliştirmiş bir aktivist.Geçen haftasonu Cumhuriyet gazetesi ekinde röportajları vardı.Okuyunca anladım ki, bu ülkede bir şeyleri değiştirmek için fazlasıyla fedakar ve savaşçı olmak lazım.Bundan sonra güzel gelişmeler olacağına inanıyorum,kendimize 19 Mayıs’a kadar altyazı konusunda bir gelişme olması için hedef koyduk.

Gizli kalmış aktivistler,Facebook'taki gruba siz de katılın,çığır açalım hep birlikte....

Resme tıklayıp büyüterek,röportajı okuyabilirsiniz.

Şişede durduğu gibi...

2011-03-31T13:50:00.007+03:00

dursun içimde tüm renkler...

Sızılarımı bu renklerle birleştiğimde kanatlandığımı hissediyorum her seferinde.
O nedenle onları zaman zaman buraya eklerken harcadığım zamanla,kendime verdiğim hediye dilimi pastanın en büyük tarafı gibi.

Ahşap,eskiler,turkuaz...
Ruhumun aynasısınız...

Ürünler ve fotoğraflar; Mezuzah Cases , cantileverandpress ,ForgetThemNot , sarakaucoindesign ,OfNatureDesigns

Merhaba Dünya...

2011-03-16T08:59:00.002+02:00

® photo by rdb75

Yazmak, çoğu insana göre tutku.
Kelimelerle oynamak,yenilerini keşfetmek büyük eğlence.

Ortaya çıkanları okumak yazana mutlu hissettiriyorsa herkes keyifle okur.Blogger yasağının sessiz günlerinde hepimiz
isyanlardaydık.

Artık birilerinin yolumuzu , önümüzü tıkamaması dileğiyle,
merhaba hepinize...

Ben Göründüğümden Daha Fazlasıyım...

2011-02-28T13:03:00.003+02:00

İnsanoğlu zaman zaman tökezler,düşer...
Düştüğü yerden onu kaldıran güçlü bir Allah inancı,
aile sevgisi ve yaşama sevincidir.

Bazılarımız bazen bildiğimiz şeyleri unuturuz,
olmadık korkulara bürünürüz.
O korkulardan sıyrılmayı sağlayan
yaşam koçları buluruz kendimize.

Ben de öyleydim, ne yapacağımı bilemez halde dolaştım
bir süre.Bundan 2 yıl önce yüreği güzel insan Çiğdem sayesinde aştım o korkuyu.

Onun etrafına ışık saçan cümleleri,sevgi dolu dostluğu her yeri sarsın istiyorum.
Bilgi ve tecrübelerini yazdığı kitabı artık internet sitelerinde bizleri bekliyor;

Can-ı gönülden tebrik ediyor,nice karanlık yüreklere şifa olmanı diliyorum Sevgili Çiğdem..

Google AdWords Promosyon Kuponu

2011-02-26T16:30:00.003+02:00

Reklamlarımı ücretsiz yayınlayabilmem için,Google'dan , AdWords Hediye kuponu geldi yine.Daha önce 2-3 tanesini kullanmıştım ama takip etmem bu ara imkansız olduğundan ve çöpe gitmesini istemediğimden 100 TL'lik kuponu isteyen, ilk yorum bırakana kodları yollayacağım.

Haydi reklam verenler buyrun :)

Mutfakta en çok;

2011-02-18T19:18:00.010+02:00

® thanks for photos; nkzs,kstuff,shinyshack,squidonius,shannonpix,fangol,jthonline

Film/Dizi için mekan arayanlara;

2011-02-16T13:44:00.002+02:00

Paramount,Pixar ve Disney stüdyolarının,gerçek sahneleri ülkemizde...

O da ne derseniz,onlar üç-beş şeyi birleştirip sahne kurmuşlar ve adına devasa stüdyo demişler.Bizler ise ülkenin her yerine yayılan tarihi,kültürel,otantik ve modern miraslarla sınırlarımıza çizmişiz stüdyoyu.

İşte bazen insan aradığı şeyi bulamaz ya,film mekanı arayanların arayışlarını duyar gibi oldum ve onlara yardımcı olmaya karar verdim...

Tarihi,Fantastik,Romantik ve her türlü kurguya muhteşem sahne olabilecek bir yer var,
orası Lagina.

Osman Hamdi Bey'in müze haline getirilen konağı,
Babamın yenilediği bağ evi,
Lagina antik kenti,
Görkemli zeytin bağları,
Kavaklık tepesi,
Çook misafirperver,güleryüzlü yerli halkı,
Kanyonları andıran çam yolları,
Şemsiye tipi çam ağaçları { ooo, burada ne romantik sahneler çekilir }
Dibindeki mermer ocakları,kömür ocakları,
Eski kapıları,
Huzur dolu eski Muğla evleri,
Termik santrali,
Bodrum-Marmaris-Datça'ya olan yakın mesafesi,

ile yok yok Lagina'da...

O yüzden biz,cennet burası olmalı diye dönüyoruz her seferinde o güzelim yerden...

Bugünlerde...

2011-02-12T10:30:00.010+02:00

Mozaik vesikalıklar...

2011-01-27T16:48:00.002+02:00

® photo by mosaicnaz

Hergün,yüzlerce insan yüzü görüyorum.
Durgun,
sesi çıkmayan,
tek noktada sabit bakışlar var karşımda.

Kimi mavi gözlü,kimi badem gözlü.
Kimi köylü,kimi göçmen,kimi modern.

Erkeğe verilmesi gereken isim kıza verilmiş.
Hiç ağza alınmayacak isimler oğula verilmiş.

Küçükken biri;kavgada yüzünü çiziktirmiş,o iz taa
küçüklüğünden kalmış.

Biri şemsiyenin ucunu yanağına saplamış,çukur kalmış,
derince hem de...

Punk modasına uyacağım diye saçını şekilden şekile
sokmuş zamanında da şimdiki saçların dağınıklığı,
şekilsizliği o zamandan kalmış...

Öteki de tutturmuş "light yellow" diye,bir bakışta
sarının tüm renkleri kalmış üstünde.

Sonra baktım ki,hepimizde olan ortak şey yegane.
Beyin.

Beynin salgıladığı şeyler sonucu, ifadeye bürünüp
bana bakan o yüzlerde dünyanın bütünü var...

Onu oluşturan bu yüzler, geçmiş zamanla,gelecek zamanı birleştirip,
mistik bir ahenkle,içindeki dengesizlik,karmaşa ve güzellikleri
hafızasında tutup,kimlerin çetin/kolay sınavlardan geçtiğini de gösteriyor
bana ve bakan diğer yüzlere...

Şubat tatiline tatlı bir öneri...

2011-01-24T13:30:00.000+02:00

® photo by Burçin

Son aylarda bizim evde geçmeyen bir koku var...
Misss gibi karamel kokusu...

Sinema keyfi yaptığımız akşamların birinde,tatlıyı çok seven oğluma;"Karamelli mısır patlatayım mı sana ? " dediğimde nereden bilebilirdim onun tutkusunun bu olacağını :) Neredeyse her akşam patlattıracak :)

Sevgili Burçin'in tarifinden şaşmam,diyetimden de ödün vermem :) Lezzetli patlamış mısırlar eşliğinde şubat tatilini dört gözle bekliyoruz.Çok güzel planlar yaptık bu tatil için,inşallah sağlık,huzur ve çoook eğlenceli bir tatil olur hepimize...

Bir de buzdolabını her açtığımda kavanozu açıp kokladığım bir karamel sos var ki,rengi bile başımı döndürmeye yetiyor.Hafta içi sağlıklı atıştırmalıklarda kullanmak istiyorum bu sosu.

Burçincim,Gökçecim harikasınız her ikiniz de.Teşekkürler bu keyif ve leziz dolu tariflere...

Akrep Nalan...

2011-01-19T00:01:00.010+02:00

® photo by pmartike

Milenyuma 1 kala, dergi sayfalarında onu sık sık görür olmuştum.Röportajlar veriyor,sahne çalışmalarından bahsediyordu.

Ben de o aralar, hayatımda aldığım en doğru kararı tartışıyordum sürekli kafamda.800 km uzaktaki şehre taşınacaktım,tüm düzenim,ailemi geride bırakarak...

"Eğer İstanbul'a yerleşirsem,ilk işim Akrep Nalan'la tanışmak olacak." dedim kendime...

"Cesaret, uçurtma gibidir; rüzgârla birlikte yükselir." { J. S. SENN }

Güller,orkidelerle dolu bahçesi vardı.Bakımlı çiçekler,porselen demlik ve beyaz ferforje masa+sandalye takımı gözümün önünden gitmiyordu.Hatta çardak bile vardı bahçede.Onunla orada oturacak,ben birşey anlatmasam da,o anlatacak ben dinleyecektim.Tek isteğim o bahçede uzun uzun oturmaktı işte...

Sonra ne mi oldu?

Aradan 10 yıl geçti ve bu isteğim bugün hatırıma düştü.

Akrep Nalan'ın bahçesinde gördüğüm şey huzurdu.Oraya gidip huzuru tatmak istemiştim...Yaradan'a sonsuz şükürler olsun ki,buna gerek kalmadı.

İstanbul'a yerleştikten sonra,"burası cennet olmalı" diyerek geçirdiğim her günün ardından,huzuru evimde ve işimde bulmuştum.Yenilenen çevremiz,oğlum ve ailemle keşfettiğimiz nice güzel yerler, hayatımızı;

"Karanlık,kaos ve karmaşık"
dolu hayattan,

"Pırıltılı,huzurlu ve mutluluk"
dolu bir hayata kaydırmıştı...

"Gerçek mutluluk, gecenin karanlığında güneşi pencerene çizebilmektir." { Birisi }

İnmeden önce...

2011-01-11T08:01:00.003+02:00

® photo by clix

Geçen her uçağa, gözüm takılır benim...

Gece olsun,gündüz olsun,
önüm düz, semam açıksa,
onları izlemeyi severim...

Karşımızda dizili apartmanlara baktığımızda,
"kimi evde aş kaynıyor,
kimi evde taş!"
deriz ya,
uçağa baktığımda böyle düşünmem...

Bir mucizeyi izliyorum çünkü,
önyargıları karıştırmanın manası yok...

Büyük kudretin izni ile gökte süzülür o...
Bir kuş gibi...

Bir boyuttan bir boyuta geçer gibi,zaman ve mekan kavramını
altüst edecek yere indiğinde...

Ve her birinin içi, kavuşmayı bekleyen yüreklerle doludur...
İlla ki, sevdikleriyle kucaklaşmak değil,toprağa basmak da bir kavuşmadır...

O yüzden tekerler yere değdiğinde, her bir simâda,şükrün sükuneti yer alır...

Kanyon'da 127 saat...

2011-01-10T00:01:00.003+02:00

® photos from imdb

Ay sonunda gösterime girmesini dört gözle beklediğim ama internette tesadüfen karşıma çıkan ve izlemiş bulunduğum "127 Hours" filmini iyi ki evde izlemişim.İzleyeli bir saat olmasına rağmen karnımda oluşan sancı giderek artıyor,yutkunuşum zorlaşıyor...

En son bir filmden bu kadar etkilenmem, "Into The Wild" filmiyle olmuştu.Gerçek hayattan aktarılan her konu,insanları bir kez daha düşünmeye teşvik ediyor.

Böyle filmler, sevdiklerimize daha özen gösterme,daha çok arayıp sorma ve sevdiğimizi hep söyleme isteği uyandırıyor...

1975 doğumlu ABD'li pofesyonel dağcı Aron Ralston'un yaşadığı korkunç kazayı anlatıyor film.Uçsuz bucaksız,derin yarıklardan oluşan Blue John Kanyon'unda yürürken birden ayağı kayar.400 kg ağırlığındaki taş yerinden oynayıp dağcının sağ kolunu da kaparak kayalıkların arasına sıkışır.Aron 6 gün boyunca bilincini açık tutmak ve enerjisini kaybetmemek için, yanındaki videoya kayıt yapıyor,çakısı ile taşın bir kısmını yontmaya çalışıyor, { Bir sahnedeki 1975~2003 Aron Ralston yazısı tüyler ürperticiydi. } ve kolunu keserek kurtulmaya çalışıyor.

® photos by Chris S.

Bunca yaşadığı acıdan sonra hala kanyonlara,tırmanışlara gittiğini duyduğumda anlıyorum ki, hiçbir zaman pes etmemek ve hayatın yine de süprizlerle dolu olduğu inancını hep korumak gerekiyor...

Var mı genç kalan?

2011-01-07T10:17:00.003+02:00

Ön not; Esra dostum,güzel yazılarıyla bloguma değer katmaya devam ediyor..

® photo by trublueboy

Hiç yüreğiniz titredi mi?
Titreyen ellerden bahsetmiyorum.
Yürekten.. Pıt pıt atan yürekten …
Korktuğumuzda hep dile getirdiğimiz ‘öd’ün patlama’ tabirini,
Yaşarken hiç hissettiniz mi derinden?...

Hiç yüreğiniz acıdı mı?
bıçak kesiği gibi yüreğinizde hiç acı hissettiniz mi?

Yazarın biri demiş iyi de demiş;
‘’ Beyin ile hissedip,
Kalp ile düşünmek ! ‘’

Nasıl bir dengedir anlamış değilim ama insanoğlu, ruhsal olumsuzlukları hemen benimserken,kabullenemiyor fiziksel değişimleri.

Her gün gördüğümüz çocuğumuzun kilo aldığı göze çarpmazken, zayıflamış olduğunu hemen fark edebiliyor insan.

Hele de anamızın,babamızın yaşlandığını görmek nasıl da koyuyor insana. Kabullenemiyor insan, eğri duran vucudu, titreyen elleri, beyazlayan saçları,‘ aa dur bi daha bakim ‘diyen zayıf gözleri, dinlerken uzatılan kulakları…… her şey mazide çekilen fotoğraflar gibi kalsın istiyor insan.

Yaş ilerledikçe hissedilen bir duygu olsa gerek, korkuyor insan sevdiklerini kaybedecek diye… hele bir de gurbet varsa işin içinde değmeyin o garibe…

Sevgiler,
Esra

Küçük çantalar,eski kabanlar...

2011-01-06T00:01:00.004+02:00

Soba, odanın ortasındaydı...
Tabanda gıcırdayan tahtalar yüzünden,yürümek cesaret isterdi...

Kadın yaşlıydı,
     torunlar küçüktü...

Soğuk havalarda , sobanın üstünde sadece su kaynardı...

Ne bir çay,
     ne de kestane...

Kadın gündüzleri pencere pervazlarını açmazdı...

Güneş içeriye girmediği gibi,
     istif istif yığılı yorganlar da hava almazdı...

Evin kocaman bahçesindeki ağaçların budanmayalı,
yıllar olmuştu...

Kuru yapraklar,kalınca odun dalları birbirine karışmıştı...

Torunlar sabah okula giderken,kıra yağan bahçeden geçtiklerinde, her seferinde
yolu şaşırırlardı...

Bahçenin yolu bile silinmişti, o biçimdi herşey...

Herşey böylesine hüzünlüyken,2 kız torununun okuldan eve gelip anneannelerini gördükleri andaki neş'eleri, hiçbir zaman eksik olmazdı...

Ve ev bu kadar fakirken, akşamları komşular eksik olmazdı...

Örtünen sadece çalı çırpydı,geçici dünya malıydı...
Kadının parlayan yüzündeki sır,yüreğindeki yoğun sevgi ve şefkatti...

Aradan geçen 30 yıldan sonra,hatırıma düşen ve gözlerimi yaşartandı.

Kadın yatalaktı,
     evlatları uzak diyarlarda,
          küçük torunları dizinin dibinde...

Ot Kavurması...

2011-01-04T13:06:00.009+02:00

Topraklarımdan döneli henüz bir ay olmuştu ki,bereketli yiyeceklere çoktan özlem duymaya başlamıştım.Uçak bagajımızda koyacak yer kalmadığından birçoğunu getirememiştim zaten :) İnsan açgözlülük yapmayı her zaman sevmemeli elbette ama bizim bağların,ovaların nimetleri aklıma gelince fazla açgöz olduğumu hissediyorum nedense.

Geçen hafta anneme uzun uzun liste yaptım,kargo yollayın bana içine Muğla'yı katarak dedim.En sonunda da , varsa diye altını çizdim,ot da koyun dedim.Babamın annemin hakkı ödenmez, soğuk,yorgunluk dinlemez babam, bağdan bir büyük poşet ot toplamış gurbet kuşu için.Koliyi açtığımda otları görünce nasıl mutlu olduğumu bir ben bilirim bir de Allah...

Annem hiçbir şeyi atmaz,herşeyi değerlendirir.Mesela bu görünen biberler, yazın öğütmeye gittiğimizde tarihi eski değirmenin kapalı olduğunu görüp yeni değirmende öğütülen ve büyük kalıp öğütülemeyen kısımları.Bunları yağlayıp ayrı bir kavanozda saklamış,ot kavurmalarında ve bazı zeytinyağlı yemeklerinde içine atınca,dirileşip inanılmaz lezzete bürünüyor.

Hemen bana da yolladı bu güzel dövülük biberden,salataya bile atıyorum daha leziz birşeyler yemek adına :)

Gabcık,ısrancık,yağlıgan,ısgıncık,çulluk,ısırgan,helvalık,ebegümeci...

İşte bu yemeğin ana lezzet ustaları bu otlar...

Ee bir de zeytinyağım babamdan,
otlar babamdan,
biberler annemden,
nar ekşisi anannemden,
otları temizlemesi de annemden...

İşin sırrı harmanlaşan aile sevgisi ve şefkatinde...

İnsanoğlu işte ..

2010-12-30T13:50:00.005+02:00

Ön not; Hep yazmasını istediğim,en yakın dostlarımdan Esra'nın kaleminden müthiş bir yazı...Çok güzeldi,teşekkürler Esracım...

® photo by tomharry

Annenin karnında beslediği yavrusuna duyduğu ona kavuşma özlemi, doğum sancısı ile başlayan heyecanını doruk noktasına gelmişti. Nerdeyse avuç içine sığan bebişi yarınlara ümitle bakma garantisi veriyordu annesine…..

Eline verilen o güzel armağanı tanıma, koruma, büyütme telaşı sarmıştı heryanını….. Bu gönüllü vazife ile hayata hazırlayacayaktı minişini…

İlk gülüşü,
ilk dişi,
ilk yürümesi,
ilk anne demesi ile yaşanan ilk’ler annenin tecrübe hanesine birer skor olarak yazılırken büyüyen bebişi için ise hayatın içine doğru ilerleyen adımlar olmuştu…..

Birden düşünceler canlanıvermişti.Bitmesine az kalan bir senenin bize verdiği sevinçler neydi? Neler üzmüştü? Yitirmişlikler var mıydı? Daha kaç sevdiğimiz canlarımız hayattaydı? Yaşanan acılar saçımızda kaç beyaza imza atmıştı? Çarpan kalbimiz için kaç kere şükredebilmiştik Yaradana?

® photo by nellart

Gelecek senelere tecrübe garantisi verirken yaşanılanlar, gelecek senelere de çizmiş miydi planını ? Varmıydı planında ‘Ruhunu erdeme ulaştırmak’ .. Geçen seneye yazılan ‘ Hayat’ hanesindeki scor, gelecek bir seneye verebilecek miydi notunu?

Var mıydı zaman ?
Kalmış mıydı?

Deriz yaa… İnsanoğlu işte….. bir varmış… bir (mi? )yokmuş….. Bilebilir miydik ?!!
Sevgiler, esenlikler dileriz hep… .. yok muydu bunun daha ilerisi , en mühimi …

2011 de dilerim hepimize ‘iman zenginliği’ getirsin,
‘Yaradan korkusu versin’,
‘Şükür versin…’.

Şükür Dansı..

2010-12-26T22:29:00.005+02:00

Dün , İstanbul'dan dönüşümüz tam akşam ezanı vaktine denk geldi.Çoban Mustafa Paşa Camii yanından geçiyorduk ve yine kuşların gösterisi başlamıştı.Çekildik bir kenara,başladık seyretmeye...

Onların bu gösterisinin altında yatan sebebi hep merak etmiştim.Cami'yi yaptıran Bosnalı Çoban Mustafa Paşa ile bir ilgisi var sanırdım.Taa ki bu kuşların gösterisinin sadece buraya ait değil,ülkenin birçok yerinde olduğunu öğrenene dek...

"Ankara Mogan Gölü'ndeki sazlıklardan, şehrin değişik bölgelerindeki çöplüklere beslenmek için gidiyor, gün batımına doğru yuvalarına dönüyorlar. Sazlıklara iniş yapmadan önce de kızıl ışık eşliğinde dans etmeye başlıyorlar.

Amaçları, yol kenarlarında durup kendilerini izleyen insanoğluna görsel bir şov sunmak değil. Karınlarını doyurup birbirlerine kavuşmanın heyecanını yaşıyor, başlarını sokacak bir yuvaya sahip olmanın şükrünü eda ediyorlar aslında."

O ahenk ve uyum içinde süzülüşleri insanı hayrette bırakıyor her seferinde...Onların bu gösteri sebeplerini öğrendikten sonra,daha hüzünlü izliyorum artık onları...

Kuşlar bile böylesine güzel ifade ediyorlarsa şükürlerini,
bir gün bile unutmayıp yapıyorlarsa görevlerini.....

Kendime dönüp bir kez daha bakmalıyım....

Yüksekten bakanlar...

2010-12-23T23:47:00.000+02:00

® picture by Tim Cayne

Yüksekten bakan gözlerin,ortaya döktüğü portfolyaya bakmak iç yağlarımı eritiyor :) Beni facebook'tan takip edenler bilirler,yükseklik videolarını paylaşmayı ne çok sevdiğimi.

Oturma odama deyim yerindeyse bir yıldır duvar tablosu arıyorum.İçime sinen sadece, derinlik ve yüksekten bakanlar konulu fotoğraflar/tablolar...

Elbette şu meşhur "Lunchtime atop a Skyscraper" resmi değil aradığım.İçinde pastel tonlar da olan,belki çocuksu,belki uçan çocuk ve aşağıda görünen yeryüzü { uuuuwww } ...

Yani artık sıkıldım tablo aramaktan, "işte aradığın bu delfina" diyebileceğiniz, o uçurucu tablo önerilerinizi merakla bekliyorum...Haydi bakalım...

Mad Men ~ The Summer Man

2010-12-19T22:36:00.000+02:00

® photo by amctv

Mad Men 4.sezon 8.bölümünde; Don Draper'in dağılan hayatına ışık tutacak gibi görünen Dr.Faye Miller ile yemekteki konuşmaları çok güzeldi.

İlerleyen bölümlerde Don'ın hayatında ne kadar yer kaplayacağı bilinmez ama akıllı ve başarılı kadınların bir takım erkekleri etkilemesinin pek mümkün olmadığı malum.

® photo by amctv

Don;
İstediklerini nasıl yaptırıyorsun?

Faye;
Hani Ezop'un, rüzgâr ve
güneşle ilgili bir masalı vardır.

Rüzgâr ve güneş,
...bir gezgine ceketini çıkarttırma
konusunda iddialaşırlar.

Rüzgâr tüm gücüyle
adamın üzerine eser, ancak,

...adam bu kez ceketine
daha da sıkı sarılır.

Sonra güneş adamın üzerinde
parıldamaya başlar,
...hava gittikçe daha da ısınır.

...ve gezgin...
...ceketini çıkarıverir.

Don;
Buradan çıkaracağımız ders nedir?

Faye;
İncelik, nezaket
ve ikna gücü kazanır.

Kaba kuvvet ise kaybeder.

Kırıntılar...

2010-12-16T23:01:00.000+02:00

® photo by rockymountainroz

Pınar,devlet memuruydu ve işini sevmiyordu.Eve dönüşleri,külfet,ıstırap ve acı yüklü oluyordu.Gelir gelmez yemeğini yiyor,hemen yatıyordu...

Son günlerde ekmek poşetindeki kırıntılar,ekmek dilimleri de artar olmuştu."Küflenip bozulacağına kuşlar yese keşke" diye,sabahları bahçedeki kuş yuvasına bırakmaya başladı.

"Şu turuncu kapta su da bırakayım,kuru kuru ekmek mi olurmuş" dedi içinden.Aaa,bir de ne görsün,dün bıraktığı ekmekler duruyor öyle,çoğu rüzgarda uçup gitmiş bile.Canı çok sıkıldı,kuşlar kalbini kırmıştı gelmeyerek.

2 gün sonra şehir dışından döndüğünde,bahçedeki kuş seslerine inanamadı,hemen koşup baktı...

Onlarca kuş,turuncu kaptan su içiyor,name name şakıyorlardı...

® photo by rockymountainroz

Ahh,nasıl da mutluydu şimdi...Üstelik çifte mutluluk oldu bugün onun için...

Sevmediği işini de bırakıp,hayalindeki üniversiteden akademik kariyer için gelen teklifi kabul etmişti...

Gitmeden önce kuş yuvasına astığı kalpli etiket işe yaramıştı.Hem yüreğine,hem de kuş yuvasına sevgi dolmuştu artık.

Arnavutköy...

2010-12-14T23:37:00.000+02:00

Ben bazen, kaybolmayı seviyorum...
Karanlıklarda değil,ışığın en güzel vurduğu yerlerde...

O vakitler, ahşabın katmanlığı,kokusu ve dokusu bile bulunduğum yeri daha çok sevmemi sağlıyor...

Çok değerli dostum Güngör ile, ara sokaklarda kaybolurken,mavinin gürültülü hali vantilatör,gökyüzünün bulutlu hali ise üzerimize gölge idi...

İşte ben,
şehirde,
beni bekleyen süprizlerin arasında kaybolmayı severim...

Kumaşlar,tablolar,yağlı boya dükkanları,halılar...Beni bekler en vakur haliyle...

Şimdilerin cam mimarisinin kimseye birşey katmadığını daha iyi anlamamızı sağladı Arnavutköy evleri.Çok yüksekteydi hepsi,dokunamadım o şaşalı işlemelere...

Evlerdeki eski ve yeni olanı kıyaslamak bana düşmez ama acaba en çok hangisi mutluydu diye merak etmeden de duramam...

Sükunet,huzur....Bu olsa gerek.

Arnavutköy'ü ardımızda bırakırken,bunca yıldır keşfetmemekte ne ayıp ettiğimizi bir kez daha anladık...

Yine geleceğiz Arnavutköy,yine...

YetmişSekiz...

2010-12-12T22:25:00.005+02:00

Mutfak kapımın aralığı....
Tam 78 cm...

Yandan baktığımda daracık, ortadan baktığımda oldukça geniş görüyorum.Bu kapıdan kaç kez girip çıktığımı,her girişimin beni mutlu edip etmediğini sorgularken buluyorum kendimi...

Bazen tencereleri yarıştırırken,
3-5 çeşit aynı anda pişerken bir bakıyorum 78 dk bitmiş,
tüm işim sona ermiş ve çıkıyorum o kapıdan...

Hep ezbere yaptığım şeyleri yaparken,ne pişirdiğimi farketmediğim zamanlar,o kapıyı daracık görüyorum...

Sıradışı, farklı şeyleri yoğurmak,una bulanmak,belki de boyamak var ise günlük ritimde,mutfağımın ve gönlümün genişlediğini görüyorum...

Kestane püresi hazırlamak,Mine'nin o kurabiyeleri gibi yapabilmeye çalışmak,dün gecenin mutlu ve huzurlu geçmesini sağladı.Kermes için yapılan kurabiyeleri kutuya sıralarken saydığım kurabiye adedi de 78 idi.

Kapıda ve tabaktaki 78'lerle güzel bir uyku çekmeye hazırlanırken,5 yıl önceki şahane tarif için Mine'ye ve güzeller güzeli Tantitoni teneke kutum için Gokche'me teşekkürlerimi yolluyorum....

1 Milyon Kalem ile Röportajım...

2010-09-27T13:51:00.002+03:00

Sorular ve sohbet eşiliğinde Sevgili İpek ile gerçekleştirdiğimiz röportaj 2 gün önce 1 Milyon Kalem'de yayınlandı.İşitme kayıplı olmayıp böylesine güzel sorular hazırlayan İpek'e sonsuz teşekkürlerimi tekrarlarım...

Röportajı okumak için tık tık....

Akdamar Adası'nda Tarihi Gün { Van Haberleri I }

2010-09-20T00:10:00.002+03:00

“…………………………..

ay dolanır geceye, kıpkızıl kan gibi
bulut geçer üstümden, örter beni tül gibi
sevdanın çölündeyim, ıssızlığın gölünde
yolumda ışığım ol; ah tamara...

dokunamam ki tenine, yasaksın bana
sana giden dikenli yollar, tuzaksın bana
aşımsın ekmeğimsin, sevapsın bu canıma
yolumda ışığım ol; ah tamara...” Yücel Arzen

Van’daki Akdamar Kilisesi’nin efsanevi Ermeni Güzeli, Tamara’nın sevgilisinin umutsuz çığlıklarını anlatır yukarıdaki güzel şarkı. Her gece sevgilisine kavuşmak için heyecanla adaya yüzer bir anlık da olsa o güzelim yüzünü görebilmek için, ta ki Tamara’nın babası, Keşiş’in bir gece Tamara’nın yaktığı ateşi söndürene kadar.. Son sözleridir suda aşkı için boğulan gencin: Ah Tamara!

95 yıl izin verilmez Ermenilerin çok kutsal saydığı bu adada ve kilisede ayin yapılmasına. Bugün binlerce Ermeninin hayallerinin gerçekleştiği, belki de annelerinin, anneannelerinin bu hayale ulaşamadan bu dünyadan göçüp gitmesinin de acısıyla daha duygulu, daha hassas bir gün yaşandı Van’ın turkuaz sularının keyifli bir tekne yolculuğu sonunda sizi götüren Akdamar Adasında. Ben de öğretmenlikte ilk görev yerim olan memleketimin güzel diyarı Van’da bu tarihi güne şahitlik etme fırsatını buldum.

Akdamar Adası’na Van’a 45 km uzaklıkta olan yemyeşil Gevaş ilçesinden sık sık kalkan teknelerle ulaşılıyor.

Teknenin kalkmasıyla manzara sizi tüm görkemiyle büyülüyor ve sürekli kendinize “Burası gerçekten Doğu’da bir yer mi?” diye soruyorsunuz. Yaklaşık 20 dakikalık keyifli bir yolculuktan sonra Akdamar Kilisesi’nin en tepede heybetli duruşuyla şaşkınlığımız ve beğenimiz daha da artıyor. Elbette daha sonraki şaşkınlıklarımızın başlangıcı oluyor bu.

Yukarıya tırmandıkça manzara bizi daha da büyülemeye başlıyor. Kiliseye ulaştığımızda binlerce Ermeni yapılacak ayin töreni için heyecanla bekliyordu. Daha sonra Ermeni Patriği vekili Aram Ateşyan’ın ruhani gelişiyle tüm Ermenilerde hareketlilik başladı. Dinin binlerce insanı birleştirmesinde ne kadar büyük ve etkili bir olgu olduğunu bir kez daha anladım herkesin bir adım yanına yaklaşabilmek için verdiği çabayı görünce..

Yapılan ayin süresince tüm Ermeniler mum yakarak ve ellerini semaya kaldırarak hep bir ağızdan dua ettiler. Etkilenmemek mümkün değildi böyle bir ortamdan. Orda toplanan herkes ayin sonunda dünyanın dört yönüne dönerek barış duası yaptı.

Önemli bir tarihi olaya tanıklık etmenin ve böyle etkileyici mistik havayı solumanın verdiği keyifle adadan ayrıldık ardımızda binlerce Ermeni’nin sevinçlerini duyumsayarak..

euphoric

Dokunma sinir uçlarıma...

2010-09-18T00:01:00.002+03:00

Önceleri sesi kuş sesi sandım.Kuş cinslerini araştıracaktım nerdeyse ki bir de baktım basbayağı daktilo sesi....

Bir haftadır,sol kulağımda daktilo sesi...

tik tik takkırtat.tak tak takır takır tik tik takırt.
tik tik takkırtat.tak tak takır takır tik tik takırt.
tik tik takkırtat.tak tak takır takır tik tik takırt.

Bankacı olup bu sesden mahrum kalmam elbette imkansızdı.Evet,daktilolar eski devirde kaldı,kullanılmıyor ama bizim katta var 2 tane,zaman zaman kullanıyoruz mektup yazmak için :)
Yani bankacı olduğum için mi duyuyorum bu sesi ben şimdi.

Atm'lerin 7/24 sloganı gibi sol kulağımdaki çınlama 7/24 sürüyor. Bu yaşıma dek böyle sinir eden ,çıldırtan çınlamayı ilk kez yaşıyorum. Bir kere inek sesi duyduğumu, bir kere de çocuk ağlama sesi duyduğumu anlatmışım...

Ya bi sus diyorum,yaz yaz bitiremedin ne yazıyorsan.

Kulağımdaki insan şeysi daktilodan vazgeçemeyen biri.. Eyvahh,bu daktilonun sahibi bir yazar mı yoksa.

Eğer romana yeni başladıysa vay halime vay...

"Düşünce gücüyle Tedavi" kitabının yazarı Louise L.Hay der ki;

Kulak Çınlamasının sebebi; Dinlemek istememek. İç dünyanın sesine kulak tıkamak. İnatçılık.

Tedavi cümlesi; İç dünyamın sesine sevgiyle kulak veriyorum. İçinde sevgi olmayan her şeyden kendimi arındırıyorum. Kulak(lar) Duyma kapasitesini simgeler. Sevgiyle dinliyorum.

Uçak Katpostalları...

2010-09-17T00:01:00.000+03:00

Annemle babam,Almanya'dan kart yollardı sürekli.Okumayı yeni öğrenmeye başladığım halimle,onların yazılarına dokunmak,okumak beni çok sevindirirdi.

Bazı gereksiz meraklarımdan biriydi,bu şahane uçak fotoğrafları nasıl çekiliyordu.Uçağın camı fotoğrafa yansımamış,e adam başını çıkarıp nasıl çeksin derdim hep.Uçaklar nasıl çarpışmıyordu bir fotoğraf için diye zihnimin sorular hanesine küreklerdim yığınla.

Bugün,bilgi küpü dostum Wise'den öğrendiğime göre hava fotoğrafçılığı diye ayrı bir alan varmış.Makinanın shutter speed { deklanşör kapanış hızı } ayarları sayesinde etkili fotoğrafların yakalandığını söyledi.

Tabii 30-40 yıl önce de,makinalarda bu özelliklerin bile var olması beni şaşırttı.Analog fotoğraf makinalarını bas-çek modunda sanırdım ben.Çoğu özellikleri ile analog makinaların dijitallerden daha önde olduğunu söyledi.Gerçi şimdilerde dudak uçuklatan fotoğraflar için neye gerek olduğunu da söyledi wise;

"Tabii günümüzde daha kolay bir yöntemi var: Uçağı yerde çekersin, sonra bunu kadrajlayıp bir gökyüzü resminin üzerine photoshop'ta yapıştırdın mı, kaliteli cihaza mihaza gerek de kalmaz! :))"

İşin şaka kısmı bir yana, uçaklar kavuşmayı simgeliyor.İçindekiler bir şekilde ya sevdiğine,ya işine ya da topraklarına gidiyor.

Bu akşam,kocaman yaz tatilini güneyde geçiren yakışıklı oğlumla kavuşma zamanımız.Tek başına uçacağı 2. uçuş bu.

İyi uçuşlar oğlum,hosteslere çapkınlık yapmadan uslu uslu gel tamam mı :)

Kokusu güzel toprağımın,özleyişim ondan...

2010-09-14T00:05:00.001+03:00

Evime geri döndüm...

İşime,dostlarıma...

Ardımda bıraktığım güzellikleri geride bırakmış olmanın sersemliği var üzerimde hala.
Ruhum mu orda,bedenim mi çözemiyorum...

En zoru,her seferinde düzene alışmak.

Bir arkadaşım bir keresinde demişti ki, "yüzün kireç gibi bembeyaz oluyor döndüğünde,oysa mutlu olmalısın cebinde biriktirdiklerinden ötürü"...Yıllardır gurbetteyim,dönüşün ilk 10 günü hep zor olmuştur benim için.

Huzur,sükunet,mutluluk,aile,aile,aile...

Ahh Muğla ve İstanbul yanyana olsaydı n'olurdu sanki.

Püfff...

Hayat tarzları...

2010-09-02T00:30:00.000+03:00

Sürdülen hayat tarzları ile ilgili herşey,senin de benim de ilgimi çekiyor.Odun parçası,duman kokusu,horoz sesi,toprağın ıslaklığı ile yaşaman,seni hayata bağlıyor.Hani sen dedin ya, şu esen rüzgarın kokuları bile baş döndürmeye yeter diye,bazen rüzgara kayısı kokusu, bazen tütün kokusu bazen de tüm çiçeklerin kokusu karışıyor dedin. Hepsini farkediyorsun,hepsi güzel geliyor ya sana bazen merak etmiyor değilim köy yaşamını...

Bir de köy yaşamında zaman yok diyorsun ya,ben bilemiyorum onu nasıl öyle tanımladığını.

Bilemiyorum çünkü,ben medeniyette yaşamayı,herşeye hemen erişmeyi,kalabalığı,modern mobilyaları,modern yaşam alanlarını seviyorum.Etrafımı saran cam yapılar,koloniler,en yeni teknolojik aletler beni hayata bağlıyor.Hani demiştim ya,avmlerde gezerken burnuma çeşitli parfüm kokuları,havaalanı koşturmasında duyduğum steril kokular,bazen de internetten sipariş ettiğim "24 güllü vazo"mdan gelen kokular...Belki sen de merak ediyorsundur bu yaşamı...

Zamana yetişemiyorum,24 saat yetmiyor diyorum ya,sen bilemiyorsun onu nasıl öyle tanımladığımı...

Geçenlerde sana, üstteki fotoğrafta ne görüyorsun dedim.Sen de ; "Üstünü kireç tutmuş bir çeşme" dedin...Oysa ben; çeşmeye yansıyan o cam duvarın ihtişamını görüyorum,bana modern hayatta olduğumu hisettiriyor...

İşte 2 farklı hayattayız, sen de ben de mutluyuz ya,annem ondan seviniyor zaten.Mutlu ve huzurlu hayatlara sahip oluşumuz annemi mutlu ediyor...

Nerden bilsin içimdeki çocuğu?
Nerden bilsin çift karakterli Delfina'sı olduğunu...

Zeytinyağı damla damla,yanında minik hediyesiyle...

2010-06-28T01:14:00.002+03:00

Uzun yaz günlerinin enerji veren,besleyen leziz zeytinyağı, sofralara konuk olmaya devam ediyor.Yüreği sevgi dolu bir babanın ürettiği zeytin ağaçlarından gelen bu şifa damlaları lezzetiyle,tadıyla herkesi büyülemeye devam ediyor...

Siz de tadın...Üstelik her 5 lt'lik zeytinyağı siparişinizde, 4.90 TL değerindeki saf zeytinyağı sabunumuz bizden hediye olsun...

Bilgi ve sipariş için mail atabilir,daha fazla şey öğrenmek için buraya göz atabilirsiniz.

Parça...

2010-06-23T13:42:00.004+03:00

Ucundan kopan parçanın gittiği yer belli değil,
şu var ki, kainatta süzülüyor...

Bir yağmur damlası,
kırık bir kalp de
olabilir o parça...

Varması gereken yolu olduğu için kopuyor zaten.
O yola varana dek,ya sükut ya da isyan...

İnsan kendisi için neyin en iyisi olduğunu bilmez mi?

Babamdan öğrendiğim...

2010-06-20T14:58:00.004+03:00

Baba deyince aklıma , sadece kendi babam geliyor...
Oysa etrafa baktığımda ne çok "baba" var.Kardeşim de baba mesela,en yakın arkadaşımın eşi de.

Ama işte biz 4 kardeş, "baba" merhameti,sevgisi ve şefkati ile yoğurulduğumuz için sadece kendi babamı anımsıyorum.

36 yaşındayım,ne zaman gitsek kendi topraklarımıza,kahvaltıda zeytinlerimizin çekirdeklerini çıkaran,yumurtamızın kabuklarını soyan,gece uyumayıp üstümüzü örten,merhamet yığını biri var başımızda.

Sanırım onun en çok duygusal oluşu etkiliyor beni.Hislerimi,düşüncelerimi süzgeç olmadan yüreğinde hissettiği için onun varlığından güç alıyorum.

Yüzlerce mektupların arasında kaybolduğum günlerin birinde,anladım ki insanı ayakta tutan,hayata bağlayan şey; sevmek ve sevildiğini bilmekmiş.

Gözümü kapattığımda,aklıma gelen her karede,mutlu çocukluğumu,sevgi dolu yemek sofralarımızı,fotoğra çekilirken babamın saçlarımızı hep tarayışı,hiç olumsuz kelime kullanmadan ömrümüzü sürdürüşümüzü görüyorum.Hani hep deseydi,"para yok,sizinle ilgilenecek vaktim yok,şu azıcık zamanı da kendime ayırayım cümleleri sıralayan babalardan olsaydı ne çok icimiz acırdı şimdi...

O yüzden,biz insanlığı,sevgi dolu yaşamayı,her şartta mutlu olabilmeyi hem annemden hem babamdan gördük.

Allah'a içten yakarışlarımda,"ömürleri uzun upuzun olsun,torunlarının torunlarını görsünler sağlıcakla " cümleleri var hep.

Babalar günün kutlu olsun canım babam,euphoricle , hürmet ve özlemle öpüyoruz seni...

İyi ki bizim babamız,iyi ki bizim idolümüzsün...

Osman Hamdi Bey keyfiyeti...

2010-06-03T10:50:00.001+03:00

Güneş tüm parlaklığı ve sıcaklığı ile konağın avlusunu kavuruyordu.

Konaktaki küçük havuzlu çeşme başında şakıyan kuşlar,Osman Hamdi Bey'in
"Ethem bey,Ethem bey" diye seslenmesi ile uçup gittiler..

Belli ki ürkmüşlerdi...

Lagina'nın şanı Muğla civarında duyulması bile yeterliydi yerli halka..
Az ile , sadelik ile yetinmesini bilen bir halktı...

Osman Hamdi Bey'i bu şirin beldeye bağlayan bu içtenlikti...Koca konaktaki
kapısını kilitli tutmaz,herkesin rahatça gelmesi için kapıyı sonuna kadar açardı...

"Ethem Bey,atımı hazırlayınız,Lagina kazılarının olduğu yerde keşfettiğim
bir eser var..Onu görmeliyim ." der...

"Aman efendim bu sıcakta gidilir mi? " diye iç sıkıntısını anlatan
Ethem Bey'i dinlemez bile...

Atına binen bu yakışıklı beyefendi,Lagina antik kentine değil,kasaba içinde
gezintiye çıkmıştır aslında...

Çapkınlıklarıyla ünlü oluşu,Lagina Halkı için önemli değildir.Sonuçta bu
adam taa uzak yerlerden gelmiştir,en güzeli ile davranmak onların görevidir...

Zeliha Hanım,tam o sırada İlyas Bey Camii'nin üst tarafındaki tatlı su çeşmesinde
kuyruktadır.Uzaktan birbirlerini gören bu aşıklar , için için sevinirler kendilerince...

Beyefendi çarşıda biraz turlar ve kızın yokuştan yukarı evlerine doğru gitmekte olduğunu görür.Öğlen sıcağında ortalık ıssız olduğundan konuşma imkanı bulmuştur.

"Şahsım Zat-ı Alinize hayrandır,şimdiye dek görmediğim güzelliktesiniz.İzin verirseniz , en kısa zamanda babanız olan Cevdet Beyefendi ile görüşmek istiyorum."

Utangaç bir eda ile oradan heyecan ve kan~ter içinde hızla uzaklaşır Zeliha Hanım...

Aradan 2 gün geçer,Cevdet Bey'i kahvehanede bulur Osman Hamdi Bey...

"Cevdet Bey,konakta yardımcıya ihtiyacım olduğundan sizinle görüşmek istedim...Resim atelyesinde boyalar ve diğer malzemelerin temizliği ve düzeninde yardımcı olabilecek birini arıyorum.Çalışkanlığı ile kızınız Zeliha Hanım'ı tavsiye ettiler.Siz de münasip görürseniz,çalışmasına izin verir misiniz?

Şaşkınlıktan iyice heyecanlanan Cevdet Bey,o anda "tabii ki " der...
Yokluk ve sefalet içindeki yaşantılarının bir nebze de olsa değişeceğini düşünür...

Ertesi gün Zeliha Hanım konağa gelir...Konak büyüleyici olduğu kadar huzur doludur...Atelye girişinde onu tatlı bir süpriz beklemektedir...

Bir bakar ki,kendi resmi karşısındadır...Uzun uzun inceler tabloyu.Kalp çarpıntısı daha da hızlanır.O gün dünyanın en mutlu insanı olmasına rağmen , Yemenili kız ile ünlenen resimdeki Zeliha Hanım için ilerleyen günler pek de iç açıcı olmayacaktır...

Dipnot;İlk yayın tarihi Ekim 2007

Çiçek tozu...

2010-05-21T08:53:00.004+03:00

Her zaman geçtiğim yollarda, farkettiğim çiçeklere şaşırıyorum son bir haftadır...
Her zaman yediğim yemeklerdeki, artan lezzete şaşırıyorum son bir haftadır...
Ve her zaman içime dolan huzur,neş'e ve mutluluğun, sonsuzluğa uzandığını gördükçe şaşırıyorum son bir haftadır....

Çünkü, idolüm,yaşama sevincim,hayatımın kraliçesi annem geldi bir hafta önce...

Ev,her zamanki ev olmaktan çıkıp nasıl parlak,nasıl çekici mekan haline geldi onun sayesinde.Bu güzellikleri daha fazla yaşayabilmek,daha çok enerji depolamak için izne çıkıyorum.Blogu çok boşladım bu ara ilk kez hoşuma gidiyor bu durum...

Hepinize çiçek güzelliğinde günler diliyorum...

Wir Lernen Deutsch..

2010-05-17T10:50:00.003+03:00

Almanca öğreniyoruz...

blume = { blume }= Çiçek
iss mich= { is mih } = Ye beni !
auge={ auge } = Göz
schmect gut={ şimekt gut } = Çok lezzetli !

Almanca'da bizi çeken şeylerin başında,göbek kordonumuzun orda kalmış olması değil.İkizler burcunun merakı,yabancı dile olan düşkünlüğümüzü çoğaltıyor.

Tabii benden geçti de bunu başaran kızkardeşim Euphoric...Euphoric,bu yıl Almanca'yı ilk derste su gibi söktü, zaten kendisi İngilizce öğretmeni.

Lezzeti,kurabiye üzerine işledik.Hem de Alman harfleri ile...

Euphoric'in Almanca kursunu başarı ile bitirmesinin şerefine,sınıftakilere tatlı bir hatıra kalsın diye,bahar renkleriyle süslediğimiz kurabiyeler,her simada sonsuz gülücükler bıraktı.

Butik kurabiyelerin bir güzel yanı da,süsleme sırasında saatlerin hızla geçtiğinin farkına varamamak.O kadar kahkaha,espri ve neşe yaratıyor ki bu ortam,ister istemez kurabiyelere yansıyor....

Biz bu renkleri çok sevdik...

"Almanca böyle renkli geldiyse,şimdi hangisini öğrensem" diyen Euphoricciğime, İspanyolca ve İtalyancanın müthiş rengini de yansıtalım diyorum kurabiyelere :)

Hediye telaşı...

2010-05-06T12:26:00.004+03:00

Pazar günü,sesini duyuran annelere kulak verme günü...

Gün,öyle anlamlı olur zaten.

Bir anne var ki,okyanus ötesinde nice sınavlardan geçiyor...Bize gün gün anlatıyor yaşadıklarını...

Bu aralar, en çok duaya,maddi~manevi desteğe ihtiyaç duyan,o minik yüreğe,yardım etme günü.

Hediye telaşındayız hepimiz,oysa en güzel hediyeyi vereceğimiz bir fırsat var elimizde.

Açalya yaptı yine yapacağını bize kendimize getiren şahane bir yazı yazdı.Şimdi anne olma zamanı,haydi dostlar...

Nasıl duyuyorum?

2010-04-29T11:05:00.002+03:00

Pilav yapıyorum,duvara yanaşmışım cihazım ötüyor...
Asansördeyim,çantama eğilip anahtarı arıyorum cihazım ötüyor...
Öznur izinden dönmüş,hoşgeldin diye sıkıca sarılıyorum cihazım ötüyor...

Ötecek elbet,o öten ses hayatımı kurtarıyor.

Küçüklüğümden beri şaşarım,nasıl icat etmişler de bu sesin duymamızı sağlamışlar diye.

İşte o ses,duymamızı sağlıyor.

İşitme cihazında,mikrofon yoluyla dışarıdan toplanan sesler başka bir çip yardımıyla kulağa iletiliyor...

Merak ettiniz değil mi nasıl bir ses acaba diye.Dinlemek için öttürün siz de...

® Thanks for photos; Rubenam / Nazreth

Haksızlık bu....

2010-04-27T10:14:00.005+03:00

Genelde bazı şeyleri unutmamak için sanal takvimime ve masaüstündeki DHL takvimime notlar düşerim.

Lensi 13 Nisan'da değiştir,
NK 'ya 28'inde git,
swberrynet siparişi 1 Nisan'da verdim,

gibi....

Gelin görün ki,27 Nisan ayna gibi zihnimde sahil keyfi yaptığımızdan beri.O gün ben&jerrys'in önünden geçmiş ve bedava dondurma gününün 27'sinde olduğunu görmüştüm.Demek ki görmekle kalmamış resmen kazımışım zihnime :)

Hayırrr, bedavası cazip geldiğinden değil o günün şenlik havasında geçtiğinden ve büyük bir keyifle ikramlarını yaptıklarından bahsediyorlar,onları görmek içindii :)

En yakın dondurma dükkanları 1.5 saat uzaklığımda yaa,püfffff...

Seneye yakın mesafeye alırlarsa dondurma günüm olacak 27 Mayıs,yo yoo kaydetmeme gerek yok 27 Nisan 2011 çoktan zihnimde kazıldı bile :)

Çimen,dandelion ve waffle...

2010-04-26T00:01:00.001+03:00

23 Nisan'ı nasıl değerlendireceğimizin planlarını yaparken,havanın güzel olduğunu öğrenmek,orayı görmemiz için iyi bir fırsattı.Boğaziçi Üniversitesi güney kampüsü,görmeyi en çok istediğim yerlerden biriydi.

Kapıdan girdiğimiz andan itibaren,her adımında bizi karşılayan olağanüstü manzara ile uçan kelebeklerden farkımız olmadığını gördük bir an.

Boğazın mistik güzelliği,çocuk bayramı ile birleşmiş,ortalık neş'e doluyken, her zamankinden daha güzel görünmüştü gözümüze...

Burası, "cennet"diye tabir edilen yegane yere yakın olmalı diye iç geçiriyor insan.

Sahile inerken,aşiyan yolundan indik.Oranın bitki güzelliği,temiz havası ve boğaza yaklaşan yokuşu ile vedayı bile zorlaştırıyordu.

Rumeli,Bebek ve Ortaköy'de uzun uzun tur atmak,kalabalık içinde güneşle keyif almak çok güzeldi.Sonraki 2 günümüze yayılan bu dinlendirici günden aldığımız enerji,haftaya mutlu bir başlangıç yapmamızı sağlaycak kısmet olursa...

Altından ne çıkar deme,aklından çıkar !

2010-04-19T22:37:00.006+03:00

Tam uykuya dalmak üzereyken sınırsız ilham bombardımanına tutulduğunuz oldu mu? Hani gözünüzü kapatıverseniz tüm o ilhamları da unutacağınız o sihirli anda aklımıza üşüşenler muhteşem bilgiler olabiliyor.

Bazen de tuvalette olmadık ilhamlar geliyor insanın aklına.Geçenlerde okuduğum kitapta, bilinçaltının böyle anlarda, serbest olmasından fikirleri salıverdiği yazıyordu.

İşte bu ilhamlar,parlak fikirleri hayata geçiren girişimciler son zamanlarda çok ilgimi çekiyor.Onların fikirlerini okudukça/duydukça ve gördükçe,"agghh ben nasıl düşünemedim" bunu diyorum.

Bloomberg Ht'de yayınlanan Dragon's Den ve Idea-Logic favori takip yerlerim.

Dragon's Den'i son 2-3 haftadır izliyorum.

Mağaraya gelen ejderlerin {Duncan Bannatyne,James Caan,Deborah Meaden,Peter Jones ve Theo Paphitis } girişimcilere,ihtiyaç duydukları parayı verme süreçlerini ve sonrasında bu yatırımlarının nereye vardığını anlatıyor.

Kimisi köpekler için koşu bandı yapıp parayı kapıyor kimisi de mağaradaki eşsiz sunumunun hemen ardından kovuluyor.Her pazar saat 17:00'de bizi ekran başına kilitleyen bu şahane program,tam iş adamlarına,yeni üniversite mezunu olup parlak fikirler için çırpınanlara göre...

Diğeri ise,Türk aklından neler çıkar deyişine tipik bir örnek.Yıllardır takipçisiyim ekaliptüsün.Gülmek için 7 kasa ihtiyacımız varmış,madem bu kadar kolay,ben de zaman zaman değerli fikirleri okuyup gülüyorum.Bazem de muhteşem öneriler getiriyor Türk insanımız,ama ajan niteliğindeki ekaliptüs ekibi çoğunu geçersiz kılıyor o fikir daha önce uygulandı diye.

Kendimce en beğendiğim 3 fikir ;

günün yaklaşık 12 saati bilgisayar başındayız .bilgisayar monitörlerinin netlik ayarları dürbünler gibi ayarlansada gözlüklerden kurtulsak......

▲geçerli
tartışmaya açık bir fikir olsa da bildiğimiz kadarıyla odak ayarı yapılabilen bilgisayar monitörleri veya TV'ler yok. çevredeki diğer nesnelerin de odak ayarını yapamayacağınıza göre aslında gözlük kullanmanız daha pratik ya neyse..

Bir gözlük olsa, translate yapsa yani mesela baktığımız yerde ki yazı ingilizce ise o kelimeyi türkçeye çevirerek tam baktığımız yerin üzerinde görüntülese. Büyük kolaylık olmaz mıydı ?
■ olurdu olmasına da nasıl olacak?

İnsanlar gsm hattı alırlarken,sözleşmede kan grubu maddeside bulunsa, gsm şirketleri bu kan gruplarını bir havuzda toplasalar iyi olur.Herhangi bir hastane veya kişi,ilgili gsm hattına ulaşıp 2 şekilde aradığı kan grubuna sahip insanlara ulaşabilir.

▲geçerli
hukuki boyutunu araştırmak kaydıyla

Elmalı Pasta...

2010-04-16T00:01:00.001+03:00

Kek desem haksızlık olacak,tadındaki lezzet için en çok pasta demeyi yakıştırıyorum.Tarif 9 yıl önceki Ailem ve Ben dergisinden,İstanbul'a ilk geldiğim zamanlarda yaptığım bir denemeydi.

Elmaların üzerine bu kez tarçın da serptim,fırında pişen koku tüm binaya yayıldı.Elma yerine armutla da yapıldığı yazıyor tarifte fakat en çok elma yakışıyor.

Bu tarifin bende özel olma sebeplerinden biri de,İstanbul'a gelip 2 yıl ailemden uzak yalnız bir hayata başladığım ilk aylarıydı.Annem,babam ve oğlum beni ziyarete geldi,2 hafta boyunca nice güzelliklerin içinde bu pastayı ilk kez yapmıştım ve herkes çok beğenmişti.Şükürler olsun oğlum benimle,mutlu hayatımıza ortak olan mutfak kokuları sayesinde hayat yaşanabilir benim için...
Sonsuz şükürler olsun...

İşte tarif;

Malzemeler;

4 yumurta

3 kahve fincanı margarin ~ Tereyağı kullandım. ~

Bir tutam tuz

1 Paket vanilya

2 kahve fincanı şeker

Yarım tatlı kaşığı portakal kabuğu rendesi

1 tatlı kaşığı kabartma tozu ~ tam tahıllı un kullandım ~

5 kahve fincanı un

3 ekşi elma

Üstü için;

Bir tutam ikiye bölünmüş ceviz içi

3 çorba kaşığı toz şeker

Yapılışı;

Fırını 175 dereceye ayarlayıp önceden ısıtın.

Margarin, tuz, vanilya, şeker ve portakal kabuğunu karıştırın. Yumurtaları ekleyin. Un ve kabartma tozunu karıştırıp yumurtalı karışıma ilave edin.

Elmaların kabuklarını soyup ikiye bölün ve çekirdeklerini çıkarın. 1 elmayı küçük küpler halinde doğrayıp hamura ekleyin.

Yuvarlak bir fırın kalıbını yağlayıp hamuru içine yerleştirin.

Kalan elmaların bombeli yüzeyine bir bıçak yardımı ile kesikler açarak süsleyin. Çekirdek bulunan kısmı alta gelecek şekilde hamurun üzerine yerleştirin.

Margarini küçük parçalara bölüp elmaların üzerine dağıtın.Üzerine tozşeker serpip ikiye bölünmüş cevizleri pastanın boş kalan kenarlarına yerleştirin.

Pastayı fırının orta katında 50 dakika kadar pişirin.

Kabarıksa,mutluyuz...

2010-04-14T00:01:00.004+03:00

® Resimdeki, Mehmet amcam.
Görme engelliler için hesap makinasını anlatıyor bana...

Engellerin, engel türü olarak birbiri ile karşılaştırıldığında,her birinin farklı özelliği göze batıyor.Bu yazımda ve gelecek seride,engellilerin sorunlarından değil,her engel gurubu için son zamanlarda duyulan en sevindirici ve güzel haberleri paylaşacağım.

Bu serinin özel insanları;görme engelliler...

Cüzdanında birden fazla kredi kartı taşıyan görme engelliler için,Eczacıbası ile Giesecke&Devrient ortak kuruluşu E-Kart, Braille alfabeli kart üretti.Böylelikle hangi bankaya ait karta dokunduğunu rahatlıkla hissedebilecekler...

M. Serdar Kuzuloglu'nun; "LookTel adlı uygulama, görme engelliler için cep telefonunu yapay bir göze dönüştürüyor." diye geçen hafta friendfeed'den duyurduğu bu şaşırtıcı gelişme için bir an önce Türkçe'ye adapte edilmesini ve tüm görme engellilerimizin rahatlıkla ulaşmasını diliyorum.Looktel neymiş izlemek için tıklayınız.

Görme engellilerin,fotoğraf çekebildiğini biliyorduk ama "Yönetmenlik" de yapabildiklerini bilmiyorduk.29. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nin Belgesel bölümünde yayınlanacak olan “Camera Obscura” belgeseline konu olan 5 kısa filmin, “Empati”, “Bir Aşk Hayali”, “Mutluluk”, “Unut Gitsin”, “Nurcan” filmlerinin ve kahramanlarının farklı öyküleri, 13 Nisan Salı -dün- Plato Film Okulu Sinema Salonu’nda, öykünün kahramanları ile birlikte, yayınlandı...

Geçen hafta eczaneden aldığımız ilaç kutularının üzerinde Braille alfabesini görmek,hastalığımıza çok iyi geldi.Kutuların üzerindeki kabartmalı yazıdan ayrı ilacın ne işe yaradığını anlatan sesli tanıtımlı ilaç kutularına alternatif çalışmaların da yapıldığını okudum.

Teknolojiyle birlikte gelişen sevindirici haberler,onların yaşama azmini,hayata bağlılıklarını daha da artırmıştır eminim.Bizler de mutluyuz onlar kadar,değil mi?

Her biri,görme engelliler için devrim niteliğindeki gelişmeleri insanoğluna sunanlara sonsuz teşekkürler.

Kim demiş; "eski, eskimiştir "diye....

2010-04-09T13:20:00.003+03:00

"Her anı geçmişe uzanan köprüdür, üzerinde yitip gittiğin dar, tahta, tehlikeli bir köprü. geçmiş, ırmağın hiç ulaşamadığın öbür yakasıdır." { Aslı Erdoğan }

® Fotoğraflar delfina ve kızkardeşinden...
Ve Lagina'dan...

Ritim ve yarış...

2010-04-08T11:18:00.003+03:00

Bu bir ritim yarışı...

Ve hayat,bu ritmin üzerinde gidip geliyor her birey için...

Tamamen sağır biri, müziğin ritmini teniyle hissedebilir...

Görmeyen biri hayatın ritmini, parmaklarıyla,

bedensel engelli biri yolların ritmini, bilgisiyle aşabilir...

Kiminin tüm duyuları açıktır ama gözlerinin önündeki ritmi hissetmez,dokunamaz,göremez...

Ritmi yakalayan,sonsuz renklerde kaybolur,huzuru bulur.

Bu onun güçlü inancı sayesinde edindiği başarısıdır,şansıdır yarışı bitirebileceği...

® photos by evelyn and twinmom

Tren'de pazar...

2010-04-05T00:01:00.002+03:00

Bir günün daha güneşli olduğunu görünce,pazar dinlencesi mekanımız çimlerin üzeriydi.Euphoric,oğluş ve ben,attık çantamıza sarmaları,börekleri,meyveli turtayı,{ tarif muhteşemdi Nunu'cum tşkler. } minderleri,doooğru Bostancı sahiline...

Karşıda Adalar,yanıbaşımızda koşan yüz çeşit köpek,uçan rengarenk uçurtmalar...Güzel yerler,insanın sevdikleriyle olduğunda daha güzel geliyor.Köpek cinslerini hala ezberleyemediğim için fırça yediğim oğlum,bir baktım ki teyzesine ne güzel pozlar veriyor.{Oysa fotoğraf çektirmeyi hiç sevmez.}

Güneşli hava üçümüze çok iyi geldi,maçtan dolayı felaket bir trafik vardı,üşenmedik Bağdat Cd.'ne gittik.Batan güneşle ferah sokaklarda gezmek,geç kalıyoruz diye çocuğu pet shoplardan sürükleyerek çekmek güzeldi :)

Sahip olduğum tüm güzelliklere ne kadar şükretsem azdır,bloglara şöyle bir göz attım da herkesin güzel bir haftasonu olmuş.Ne güzel,ne güzel.

Haftaya dopingli başlıyoruz öyleyse,mutlu haftalar herkese...

Michael Oher

2010-04-03T11:54:00.007+03:00

® photos by theblindsidemovie

Artık Holywood'dan umudumu kesmiştim,her konu birbirinin anısı,her film birbirinden sıkıcı olmaya başlamıştı.Bu yıl izlediğim sayısız film arasında en çok etkilendiğim ve neredeyse tek beğendiğim film oldu "The Blind Side".

Michael Jerome Williams'ın hayatının anlatıldığı ve Sandra Bullock'un en iyi kadın oyuncu Oscar'ını kaptığı bu filmde, tüm oyuncular , gerçek hayattaki gibi doğal ve samimiydi.

Sınırsız banka hesabına sahip olup,evsiz birini korkmadan evine alabilen ve tüm sahip olduklarına daime şükredebilenlerden Tuohy ailesi...Leigh Anne'in aldığı tüm kararları destekleyen eşi ve çocukları sayesinde evlerinde müthiş bir huzur,mutluluğun hakim olduğunu görüyoruz.

- Bayan Tuohy?

- Bayan Tuohy lafını duyunca kayınvalidem geldi sanıyorum.
Bana Leigh Anne, anne ya da başka bir şey de.

- Bana bir şey almamda yardım edebilir misiniz?

- Neymiş?

- Ehliyet.

- Araban bile yokken ehliyet neyine?

- Michael, neden ehliyet istiyorsun?

- Üstünde adımın yazdığı bir şey taşımak için.

Her diyaloğun etkileyiciliği bir yana, Koca Mike { Big Mike }'ın yaşadığı birbirinden farklı günlerin ve hayatının değişimini görmek için,bu güzel bahar akşamlarında izlemeye değer bir film.

İndirimin birinden,indirimin ötekisine...

2010-04-01T09:15:00.004+03:00

Zeytinin dânelerinden meydana gelen,yağı,sabunu ve zeytini sevenleri gördükçe,bahar coşkum,yenilenme arzum artıyor...

Hal böyleyken ve yoğun ısrar üzerine zeytinyağındaki indirim 8 Nisan'a uzatıldı.

Öteki indirim ise, kalan son 10 paket zeytinyağı sabunu, %15'lik indirimle sevenlerini bekliyor...

Bilgi ve sipariş için tık tık....

Ağacı kullanmak yasaklansın mı?

2010-03-31T13:42:00.006+03:00

Bu resim herşeyi açıklıyor değil mi? Köylerde,ücra yerlerde yaşayan minik öğrencilerin okullarında tuvalet yok.Eğitim için modern dünya seviyesini yakalamamız için uzun yıllar mı beklemeliyiz?

Hep birlikte, çalışkan arımız Edacığımın çağrısına katkıda bulunarak bu kirliliği yok edebiliriz.

Her türlü bireysel ve kurumsal desteğin kabul edildiği projede hangi okulların tuvalet ihtiyacını olduğunu gördükçe,hepsine kol kanat germek istiyor insan...

Çocuklar için yaşıyoruz,yapacağımız şey çok basit...

Haydi Türkiye tuvaletsiz okulumuz kalmasın!

Pastacılar için; "Sofralarda Bahar"

2010-03-24T19:40:00.001+02:00

Tchibo { tiçibo diye okunur } bana, Almanya'daki mutlu çocukluğumu hatırlatıyor.O yüzden ürünlerine bayılıyorum.Değişen temaları sürekli takip ediyor,alsam da almasam da kataloglarının arasında kayboluyorum...

Bu haftaki temasını duymayan pastacı/mutfaksever kaldı mı ki? Çok hoş ve uygun fiyata birbirinden ilginç ürünler var yine.Kurabiye kalıpları stokta hemen bitti,diğer aldığım harf kupatları heyecanla beklemekteyim.

Kataloğu incelemek için tık tık...

Mutlu alışverişler herkese...

Çikolatalı Lolipop Kekler

2010-03-23T10:41:00.007+02:00

İlk kermesimiz { Her Çocuk Bir Dünya }'dan sonra herkesi tatlı bir huzur kaplamıştı.Binlerce insanın katkısı ile Güneydoğu okullarından birinde çocukları sevindirmiştik.

İkinci kermesimiz dün gerçekleşti,yoğun 2 günün ardından yine o bilindik huzura yakalandık hepimiz.Herkesin getirdiği lezzetlerle bayram havası yaşandı yine.Güngör'ün yaptığı gül tatlısı muhteşemdi,Serap çok özlediğimiz un kurabiyesinden yapmıştı,Esra ise üzümlü,cevizli kek ile güne renk kattılar.

Ben bu kez, Çikolatalı Lolipop Kekler ile katıldım.Portakal kabuğu ile yaptığım muhteşem red velvet cake ve dışı çikolata kaplamalı olan bu lolipopları yaparken çok keyif aldım.

Lolipop çubukların renginde mor,sarı ve beyaz vardı.O renklerde aldığım gramafon kağıdı ile köpüğün alt zeminini süsledim.Tadanlardan aldığım geri dönüşüm çok güzeldi.

Lolipop çubukları nette çok aramama rağmen bulamamıştım imdadıma pipetsan yetişti.Madem kermes var,bizim de katkımız olsun diyerek birbirinden güzel lolipop çubuklardan gönderdiler.Onlara ne kadar teşekkür etsem az.

Şimdiden bir sonraki kermesin planlarını yapmak için heyecanlanıyorum çünkü bu kermes işi tatlı bir telaş ve sonrasında müthiş bir huzur....

Takım Çantası

2010-03-18T13:00:00.002+02:00

® Fotoğraflar delfina'dan.

Elimde değil,gitmediğimde en çok özlediğim yerlerden biri Yapı Marketler...

İçeride dolaşırken sadece bayan olarak bir kendimi farketsem de, erkeklerin "bunun burda ne işi var" bakışlarını görsem de, hiçbir şeye aldırış etmeden keyifle gezdiğim yerlerden biri oralar.

Geçen haftasonu da kayboldum onca güzel alet-edevat arasında.Ahh şu çividen mi alsam,şu tornavidanın güzelliğine bak derken sepeti doldurdum.

Ama en çok hoşuma giden de, takım çantasıydı.

İşlevli olanlardan birini kaptım,bu sefer kollarım dolu,herkes bir makyajlı halime bakıyor bir de ellerimdeki ıvır zıvırlara :)

Bakar mısınız güzelliğine,rafı bile var.Mini mini vidaları,çivileri koyabileceğim bölmeli kutusu var.Önceden nasıl saklamışım yoğurt kaplarında,utandım kendimden.

Sanırım bunları sevmemde en etkileyen şey, babamla atölyemizi beraber temizlememizdi.

O her zamanki gibi şevklendirirdi beni.

Almanya'dan getirdiği renkli mini çekmeceli çivi kutuları vardı,onları her seferinde keyifle düzenlerdim.Her perşembe akşamı atölye temizlenirdi baştan sonra,cuma günleri çalışmazdı babam çünkü.

Kulakların çınlasın babacım,beğendin mi takım çantamı? Artık her geldiğinde düzenlemek zorunda kalmayacaksın çünkü her seferinde gidip gidip bakıyorum...

Pek mutluyum,pek...

Zeytinyağında indirim başladı...

2010-03-16T09:42:00.000+02:00

Muğla'nın dağları bayırları, lale,papatyalar ve binbir çeşit çiçekle dolmuş.Baharı kucaklayan mistik havanın etkisi ile cemre bereketinde bir kampanya ile karşınızdayız.

Siparişleriniz için tıklayınız...

Baharla birlikte yenilenen vücudumuza,ruhumuza mis kokulu zeytinyağımız şifa gibi gelecek....

Her zaman dediğimiz gibi,ürünlerimiz yüreği güzel insanların kısmeti,rızkı olmaya devam etsin.

® photo by grescho

Çıkan elektrik prizi nasıl takılır?

2010-03-14T14:20:00.000+02:00

Bahar geldi,börtü böcek yerinden çıkıyor...İyi de bu prizler neden yaz-kış demeden fırlıyor yuvasından?

Ben kendimizde bahane bulmuyorum,bence Türk standartlarına uygun değil bu şeyler.Bari şöyle bir ay dayansa yuvasında kalmaya değil mi?

Tamirci bayan yazımda prizden bahsetmiştim ve Bahar'a bir gün anlatacağımı söylemiştim.Gün müsaitti baktım yine fırlamış,hemen tamiri sizinle paylaşmak için kuruldum yerime...

İşte aşama aşama priz nasıl takılır resimleri;

Yaşasın,herkes blog temasını değiştirebilecek..

2010-03-12T01:04:00.005+02:00

Bundan sonra klasik şablon kullanan olmayacak.Tüm bloglar bu eğlenceye katılacak.

Herkes blogunun şeklini şemalini,
rengini edasını bir tuşla değiştirebilecek.

Ve inanıyorum ki herkes bunu çok sevecek...

Takipteyiz blogu sayesinde haberim olan, "Şablon Tasarımcısı" yeni oyuncağımız hepimize hayırlı olsun.

Nereden gireceğiz? tık tık
Daha ayrıntılı bilgi var mı; tık tık

Saflık....

2010-03-10T11:50:00.000+02:00

® photo by mateuszcho

Çocukluğum,Almanya'nın en güzel şehrinde geçti.Panayırlar,fuarlar ve lunaparklarla dolu bir şehir olan Friedrichshafen'de keşifler hiç bitmezdi.

Babamın en büyük zevki,vaktinin çoğunluğunu ailesine harcamasıydı.Yoğun iş saatleri sonrası eve attığı adımdan itibaren,zaman ailesi için akardı...

Gezmeyi,gezdirmeyi çok severdi babam,kulakları çınlasın hala öyle.Yığınla ve sandıklar dolusu güzel anımın içinde en çok hoşuma giden,trafik lambaları ile ilgili olandı.

Sanırım 3 yaşındaydım,Friedrichshafen'da büyük bir parktan dönüyorduk.

Kırmızı ışık yanıyor,duruyoruz.
Yeşil ışık yanıyor geçiyoruz.

Nasıl canım sıkılıyor durdukça...

Çünkü zannediyorum ki,trafik ışıklarının konumunu değiştiren biri var lambaların altında.

Bakıyorum yüzlerce lamba,
" ooo "diyorum " yüzlerce amca yeraltında ışığın pimini çekiyor sürekli."

® photo by tennesseelawman

"Yazık yaa,hava da alamıyor onlar keşke otomatiğe bağlasalar şu lambaları" diyorum...

Bu anımı,her trafik lambası gördüğümde hatırlıyorum ve çocuk saflığıma gülüyorum...

Bazı şeylere safça inanmam,o yaşlarda kendimi böyle şeylere inandırmamdanmış meğer :)

Açık Kapı'dan kim girmek ister?

2010-03-05T13:43:00.004+02:00

Ben ve oğlum girmiştik ve düşler arasında kaybolmuştuk.Ben "Fotoğrafçılık Atölyesi"nde, oğlum'da "Break Dance& HipHop Atölyesin"'nde eğitim almıştık...

Şimdi sıra,diğer tüm engelli yıldızlarımızda.

Hani görme engelliler sadece ud çalabilir,down sendromlular hiçbir şey yapamaz,zihinsel engelliler sadece zincirlere bağlanır sanıyoruz ya,fecii yanılıyoruz işte.

Her hobi ve yetenek dalının engellilere kazandırılması,öğretilmesini amaçlıyor Düşler Akademisi.Yeşillikler içinde,huzur dolu bir yer olan Dilek Sabancı Parkı'nda eğitimler veriliyor.

Ve açık kapı 14 Mart'ta yapılacak.

Kaydınızı yapmak,daha çok bilgi almak için akademi'yi tıklatmayı unutmayın...

Muğlalılar Hasret Giderme Derneği

2010-03-03T12:09:00.007+02:00

® fotoğraflar delfina'dan...

Bazen hasret,özlem tavan yapıyor...

Bazen mi olur hiç yaa,aklıma memleketim düştükçe gurbetteyim diye karalar bağlıyorum...Hele şu masaüstündeki balkon manzaramızı gördükçe içim gidiyor.

Oturduğum semtte o kadar çok dayanışma derneği var ki;

Tepedelik Köyü Kültür Kalkınma ve Dayanışma Derneği,
Oruçbeyli Köyü Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği,
Kederli Köyü Dayanışma Derneği,
Artvin bilmem ne köyü derneği...

Muğlalılar derneği niye yok yaa...

Muğlalılar derneği niye yok bilmiyorum...Ciddi manada bilmiyorum,biri bunu bana açıklamalı ve gözlerimin yollarda "Muğlalılar Hasret Giderme Derneği" tabelası aramasına son vermeli....

Hadi benim oturduğum semtte fazla Muğlalı yok diyeceğim ama geçenlerde Levent Büyükdere Cd.'de de böyle bir derneğe denk geldim yine Karadeniz illerine ait :)

Ama hep merak etmişimdir....

Hemşeriler,kardeşler,aynı memleketliler :) bir araya gelip napıyosunuz bu derneklerde,yöresel yemekler mi pişiriyorsunuz,para mı alıp veriyorsunuz,dert mi dinliyorsunuz diye...

Anlaşılan o ki, Karadenizliler ve Doğulular daha çok kenetli birbirlerine,daha çok destekteler...

Batılı olan Muğla'lıların ise havasından dernek açılmıyor :))

Ahh nasıl hasretimi gidereceğim şimdi ben yaa :)

Yanımdakiler...

2010-03-02T15:17:00.003+02:00

Onlar benim hemen sol tarafımdakiler...

Sırdaşım,
görenim,
işitenim...

Cansız varlık ama bin canlıya bedel...
Böyle methiye diziyorum diye garip garip bakma bana...

Her türlü nazımı çekerler,
koşarım,
terlerim,
zıplarım,
düşürürüm bozulmamak için diretirler.

Kimine zorluklarla sahip oldum,
kimi de süpriz olarak girdi hayatıma...

Hiçbirini de atmaya kıyamam...

E işe yaramıyorlar diye niye atayım ki,
bak ne güzel pozlar veriyorlar bana...

Üstelik tüm anılarımı da görüyorum solan renklerine bakınca...

Kadifenin etkisi

2010-03-01T08:05:00.000+02:00

® photo by Beatriz

Kulağımda onun sesi...

He'll look at me and smile
I'll understand
And in a little while
He'll take my hand

diyor Ella...

"The man I love" dedikçe aşk doluyor içim.

Sesinin verdiği tını öyle güzel ki...

Ve,kulak çınlamalarıma en iyi gelen şeylerden biri onu dinlemek...

Bazen 358 sesi birden duyduğum,o bol uğultulu günlerime çare oluyor onun sesi.
Çınlamam geçiveriyor.

O çınlamanın azalması bile öyle büyük bir nimettir ki işitme kayıplı için,tarifi imkansız...

Elmamı soyuyorum bir yandan, bir yandan da , zamanda yolculuk mümkün olsaydı da,stüdyosundaki mikrofon başında şarkı söyleyen bu latin güzeli kadına da ikram etseydim elmamdan diyorum...

Olsun...
Ona dua etmem bile yeter...

Dünyamın Renkleri...

2010-02-25T12:03:00.006+02:00

® photos by shelead

Küçükken mutlu olduğum anlara ait renkler beynime kazınmış.

Bir değil,
iki değil,
sonsuz renk....

O rengi görünce,beynimin o anıyı bulup gözlerimin önüne getirmesi beni binbir
duygu dolu aleme taşıyor...

Kalemin tepesindeki koyu maviyle; 4 yaşında hastaneden çıktığımda annemin mavi tabakta tarhana çorbası içirmesini görüyorum,ona kavuşmuşum nasıl mutluyum...

® photo by mgoren

Cafédeki kıvırcık saçlı kadının turuncu hırkasıyla; 6 yaşında Almanya'da turuncu patenlerimizle kayışımız,düşüşlerimiz,kıkırdayışlarımızı görüyorum...

Patatese hardal sıkarken çıkan o sarı renkle; babamın yanımda masal anlattığı ve üstümü sarı battaniye ile örttüğü gün geliyor...Ne kadar genç,ne kadar mutlu babam...

Böyle böyle derken,bir bakıyorum ki önüme sürekli o güzel anılar çıkıyor..
Günün koşturmacasından doğan olaylarda moralimin bozulmasına fırsat vermiyor beynim..

® photo by mgoren

Çocukluğumun,gençliğimin ve orta yaşımın, gizli sandığını cennet bahçesi gibi dolduran anneme,babama,kardeşlerime,oğluma daha bir sarılasım geliyor,daha bir sevesim geliyor.

Sevginin üst sınırı yok biliyorum ama ben ötelere taşmak istiyorum onların varlığıyla...

Doğum günün kutlu olsun Anneciğim,uzun upuzun ömürlerin olsun bizlerle,sevdiklerinle...

Hamam Sefası...

2010-02-22T10:10:00.001+02:00

® photos by delfina

Allah'ımmm bugün pazartesi ve ben müthiş dinlenmişim...Haftaya süper ötesi başlamanın keyfiyle,gözlerim bile ışıl ışıl...

Euphoric'le kaç zamandır diyoruz,ahh bi hamam olsa gitsek diye.Geçen hafta yorgunluk ve yoğunluk had safhada olunca,pazar gününü "hamam sefası" ilan ettik.Bulunduğumuz semtteki hamam sadece erkeklere özelmiş,hemen ufak çaplı bir araştırmayla önümüze ilk çıkan hamamı aradık.Gelin görün,beğenmezseniz dönersiniz dediler...

En son Kütahya'da,25 yıl önce gitmişiz hamama,o sıcak buharı nasıl da özlemişiz.Espaca Spa'ya girer girmez kendimizi pek özel hissettik,zaten her konuda çok şanslıyızdır şükürler olsun.Ortamda aydınlatma hiç yok neredeyse,etraf mumlar ve tütsülerle süslenmiş.

Sauna'daki mentollü buharla gözeneklerimizi açtık,biraz yandık o ahşapla :) , sonra saatlerce hamamdan çıkmadık.Burası çok modern,hijyenik ve sessizdi.Sadece ikimiz vardık euphoricle.Peştemalimiz,bornozumuz ve havlumuz,terliklerimiz paketlenmiş şekilde dolabımızdaydı.

Huzurla ve yenilenerek ayrılmak ruhumuza çok iyi geldi,dinlenmenin böylesi için bu olayı 25 yılda değil, sık sık tekrarlamaya karar verdik...

Kişiye özel etiket veya kurdelanın yapım aşamaları...

2010-02-19T11:32:00.016+02:00

Üretilen el emeklerine iliştirilen,kişiye özel kurdela/etiketlerinin nasıl yapıldığını merak etmiş ve önceki yazımda sizlerle paylaşmıştım.

Sevgili Laurraine'nin izni ile ve çok değerli dostum Enise'nin samimi çevirisi ile etiketin yapım aşamalarını detaylı olarak paylaşıyoruz sizlerle...

Merakıma ortak olduğunuz ve yoğu sevginiz için teşekür ederim...

Gerekli malzemeler:

Bilgisayar, grafik programı (ben photoshop kullandım) ve inkjet yazıcı
Normal printer kağıdı
İron-on transfer kağıdı
Maket bıçağı, kesme tahtası, metal cetvel
Kurdela (Ben ½ inçlik pamuk dokumalı tiplerden kullandım.)
Ütü ve ütü masası
Makas

1. adım: Programınızı kullanarak deseninizi tasarlayın. Net bir görüntü için 300ppi çözünürlük tercih etmelisiniz. Desenin yüksekliği, kurdelanızın genişliğinden az olmalı. Normal bir kağıda çıktı alarak, kurdelanın üzerinde nasıl göründüğüne bakın.

Kenarlarından kesin ve kurdelaya sığıp sığmadığından emin olun. Kağıdın tamamını , deseni satırlar boyunca tekrarlayarak ve aralarında 1 inçlik boşluk bırakarak doldurun. Satırlar birbirine oldukça yakın olabilir.

* Deseninizi ters çevirmeyi unutmayın! Yani görüntü aynadaki görüntüsü gibi olmalı.Ben 96 tane deseni bir transfer kağıdına sığdırabildim ki bunun oldukça ekonomik olduğunu düşünüyorum.

2. Adım: Desenlerinizin çıktısını alın. Transfer kağıdını doğru kullanabilmek için, kullanma kılavuzunu dikkatli bir şekilde okuyun. Öncelikle desenlerin ters olduğundan emin olmak için normal bir kağıda çıktı alın. Transfer kağıdına çıktı alın (Ben çantalarım için desenlerin biraz daha büyük çıktısını almaya karar verdim.)

3. Adım: Desenlerin kesilmesi. Desenlerinizi maket bıçağı, kesme tahtası ve cetvel kullanark tercihan uzun ince bir şekilde kesin. Bunları uzun ince şeritler halinde bırakmak ütüleme esnasında size hem zaman kazandırır hem de parmak uçlarınızı yakma ihtimalini azaltır.

4. Adım: Transferlerin, kurdelanın üstüne ütülenmesi. Kurdelayı uzunca yere serin. Kestiğiniz transfer kağıt şeritlerini, kurdelanın üstüne desenler altta olacak şekilde yerleştirin. Ütü ile bastırın. Bir kere yapıştıktan sonra, ütüyü birkaç kez üzerinde kaydırın. * Ütünün çok aşırı sıcak olmamasına dikkat edin. Eğer ütünüz çok sıcaksa veya çok uzun süre ütülerseniz, deseniniz eriyebilir! Aşağıya bakınız.

5. Adım: Arka kağıdın soyulması. Kağıdı çıkartmadan önce, kumaşın soğumasını bekleyin. Ben her zaman yeni bir şerit eklerken, bir önceki kağıt şeridi ütüyü korumak için yerinde bırakırım. *Transfere ütü değerse eriyebilir.

6. Adım: Kullanılışı. İsterseniz bütün olarak veya keserek kullanabilirsiniz. Uçlarını kıvırarak kullanacağınız yere dikebilirsiniz. Veya bunları ikiye kıvırabilir ve uçlarından dikerek kullanabilirsiniz. Şimdi muhteşem kreasyonlarınıza eklemeye hazırsınız. Aynı şekilde yıkama talimatı etiketi oluşturabilirsiniz.

Thank you Dear Laurraine...

Kişiye özel kurdela veya etiketler...

2010-02-18T00:05:00.005+02:00

® photo by Anna Barrow / LillaLotta

Şimdilerde herkes üretkenliğin peşinde...

Etsy'de ve Pasaj'da binlerce ürün,meraklılarına ulaşıyor.Gönderici için en heyecanlı kısım, - ki benim için öyle - paketlenme aşaması...Paketlemelerin birbirinden farklı olmasına gösterilen özen sayesinde,insanlar tercih edilebilir ürünler sattıklarını ortaya koyuyorlar.

® photo by Anna Barrow / LillaLotta

Kurabiyeleri kurdela ile bağlarken hep aynı tarz olanları görmekten sıkılmıştım.Anna'nın tasarımlarını görünce bayıldım,bayıldım...Hem çok uygun fiyata satması hem de kişiye özel olması ne hoş.

® photo by Anna Barrow / LillaLotta

Kendimiz yapsak nasıl yaparız diye araştırırken,Laurraine'nin anlatımı çok işime yaradı.Henüz yapmadım ama şu merak denen şeyi bastırmak bile çok iyi geliyor.

Öncelikle, tşört transfer kağıtlarından edinmemiz lazım.Çevremizdeki kırtasiyelerde satılıyor olmalı.Bir de gabardin bant lazım.Bunu da tuhafiyecide,kumaşçıda rahatlıkla bulabiliriz.

® photo by Name Maker

Photoshop,PhotoScape gibi birçok programla kendi etiketimizi tasarlayıp,ekonomik fiyata etiket veya kurdela sahibi olabiliriz.

® photo by Anna Barrow / LillaLotta

"Free vector illustration" veya "free glitters" diye arattığımızda karşımıza şahane şeyler çıkıyor.Dafont'ta ise ücretsiz şekiller var,onları indirebilir dilediğimiz renkte kullanabiliriz.

Gelelim nasıl yapacağımızı öğrenmek için kimlerin kapısını tıklatacağımıza;

Başka bir meraklı konusunda görüşmek üzere :)

Senin şehrinde ne var?

2010-02-16T13:00:00.000+02:00

Yağan yağmurun altında sorulan en güzel sorulardan biriydi belki bu...Fotoğrafçılık Atölyesi hocamız Mehlika, ödev olarak ve sergiye konmak üzere farklı bir konu seçmişti.

"Kent ve Ben"

Kent/Şehir aklımıza geldiğinde ne hissederiz? Binalar üstüme üstüme geliyor diye hissediyorsak,binaların önünde diz çökerek yukarıya doğru çekmemiz konuyu bağlamamız açısından güzel bir örnekti.

Sonra kendimi düşündüm, kent dediğimde ne hissediyorum diye...

İşte cevapları ve ispatları;

Şehrin gökdelenleri göğe değer,
Martılar soluklanır mavi atlasta...

Yer mavi, gök mavi,
şehrin tamamı yemyeşil...

Yeşil yükselir benim kentimden,
her adımında doğayı ve masumluğu hatırlatan
sonsuz güzellikler görürüm...

Delfina

{Büyük fotoğraf için üzerlerine tıklayabilirsiniz.}

0-2 yaş bebekler için oyunlar...

2010-02-12T09:00:00.000+02:00

95 yılından sonra doğan çocuklara,Kristal çocuklar diyorlar.Algısı yüksek,zeki ve farklı çocuklar.Bu çocukları oyalamak eskisi gibi kolay olsa, anneler şimdiki gibi binbir çeşit faaliyet yapmazdı."Koy oyuncağı önüne,oynasın kendi kendine" düşünce tarzı taa eskilere aitti.

O kadar hoşuma gidiyor ki,çocuklarıyla sürekli faaliyet yapan blogcu anneleri izlemek...

Çocukla birebir vakit geçirip birşeyler paylaşmak herşeyden önce bağları kuvvetlendiriyor.O yüzden onların gelişimi için farklı etkinlikler,oyunlar bulmak lazım..

Şubat tatili için soluğu yeğenimizin yanında aldık.O henüz 22 aylık.

Bayılıyor beraberce vakit geçirmeye.

Orada olduğumuz sürece neler yapacağımızı güzelce organize ettim,takvime resimlerle işaretledim,kırtasiyeden eksikleri aldım ve yola koyulduk.

10 gün boyunca birbirinden güzel yunlar ve faaliyetlerle unutulmaz günler yaşadık.Onun bana hediyesi,ismimi telaffuz etmesi oldu.Bir de mini makasa; "aaç kapa,aaç kapa" ismi takması oldu. :)

Çocukla Çocuk'un , ‘Çocuklarla Faaliyetler’ sayfalarından bolca fikir topladım, pompom oyuncaklarla ilgili notlar aldım.Teşekkürler bu güzel site için Özlem ve Fulya...

10 güzel günümüzün diğer ana kaynakları şu sitelerdi;

Zeytin değneği... ( 2.Bölüm )

2010-02-11T00:01:00.003+02:00

® photo by Stop the Wall C

Köyde yaşamanın sağladığı imkanlarla,vücudu sağlıklıydı,kötü birşey çıkmamıştı.İlaç tedavisi ile yolladı doktor onu.Birkaç gün haplarını içince,durumu daha iyiye gitti.

Geldikten bir hafta sonra,erkenden kalkan oğlu Nail,gelini ve bir traktör insanın arkasından seslendi; " bekleyin,ben de geliyorum zeytine."

Zaten soğuk hava gitmiş,yerine ılık hava gelmişti.

Nail amca bir hışımla,elindeki zeytin değneğini yere fırlattı.

"İşte bu değnekle hayatı kazanmamı öğreten,çoluk çocuğumu okutmamı sağlayan,ova-bağ/kar-kış demeden çalışan bu kadın anamdır,herşeyimdir.Onun cesareti,çalışkanlığı sayesinde geldim ben bu günlere." diye seslendi herkese.

Atladı traktörden,gitti sımsıkı sarıldı anasına,hıçkıra hıçkıra ağladı...

Ve Fatma teyze, o günden sonra zeytinlere gitmeye,çam fıstığı toplamaya,tütün işlemeye devam etti.Onu gördüğüm geçen haftasonunda,yüzü pırıl pırıldı.

Anadolu kadınıydı o, başka türlüsünü bilmezdi...

Zeytin değneği... ( 1.Bölüm )

2010-02-10T11:55:00.005+02:00

Yamaca yağan kırağı ile sabahın ayazı birbirine karışmıştı.Hani buz keser ya insanın ellerini,dizlerini...Öyle bir soğuktu yine o gün.

Şalvarı diz çökmekten ıslanan,parmakları çamur içinde mosmor kalan kadın iyice titremeye başladı.Bu kaçıncı zeytine gelişiydi,kaçıncı diz çöküşüydü kutsal zeytin ağaçlarının önünde...Kendisi bile bilmiyordu ya...

Zeytin toplama zamanı kışın en çetin günlerine denk geliyordu her seferinde. Olgunlaşan ve iyice yağ depolayan siyah zeytinleri toplamak onun için sıradan bir işti.Ama son aylarda takati kalmamıştı.Her akşamüstü eve dönecekleri vakit,yarım saat-bir saat traktörün gelmesini bekliyorlardı. Çömelip kalmaktan kemikleri de kırılıverecekti ya o da başka sıkıntıydı...

Güne akşam soğuğu da eklenince,sesini çıkarmadan edemedi bu sefer...

- Yok oğlum,yarın gelemem ben artık.Şu halime bak ısınamıyorum bir türlü,
bu soğuğa dayanacak gücüm kalmadı...

- Ana,üç günlük işimiz kaldı,sen bırakırsan nasıl biter bu iş.Söz verdim adama
bu hafta bitecek bu zeytin toplama işi diye.Olmaz ana olmaz.

- Yıllardır birşey dedim mi oğlum,hep destek oldum hep destek.Biraz merhamet
et artık,dayanamıyorum soğuğa.

Konuşma böyle geçti ama adam ikna olamadı ki,anası gelmezse işler kalır düşünceleriyle uyuyamadı,sabahı etti.Sabah ezanı okunurken,eşyaları hazırladı, bir baktı ki anası kusuyor sürekli,zeytini unuttu o an,kaptığı gibi acile götürdü.

Bütün kontroller,tahliller yapıldı.

Sonuç adamı yıktı....

Kadında ciddi boyutta kansızlık vardı,derhal hastaneye yatıp tedaviye başlaması lazımdı.

Çünkü Fatma teyze 76 yaşındaydı ve soğuktan üşümesinin sebebi de kansızlıktı...

Not; Hikayenin sonu yoğun istek üzerine; yarın.

Öncesi ~ sonrası ( villa )

2010-02-07T00:01:00.001+02:00

Kaba inşaat harabeyi andırır...

Sanki asırlardır çimento artıklarıyla yaşıyormuş gibi...

Hatalı mimari sonucunda en güzel eşyalar alınsa bile yakalanamayan o huzur,bir müddet sonra arayışa bırakır kendini...

Sihirli değnek değmeli ki o inşaat,huzur mekanına dönüşebilsin...

İşte, Bodrum Türkbükü'ndeki bu inşaatı,şahane bir villaya dönüştüren sihirli eller var.Her bir detayı kendi evi gibi sahiplenen ve restorasyon işinde her gün mucizeler yaratan iki erkek...

Hani uzaktan görsem, "bir yerden tanıyorum sizi" diyebileceğim kadar yakınlar...
Onlar benim iki erkek kardeşim.

4 yıldır Rixos Bodrum'un mimari dekorasyon yenileme çalışmaları da onlara ait.Ahşaba,ağaca,doğallığa olan tutkuları, şaşılacak güzellikleri üretmelerini sağlıyor...

Öncesi ve sonrası diye fotoğrafların üzerine not düşmeme gerek kalmamış değil mi,herşey ortada,herşey besbelli.

Denizin maviliğinin çok yakıştığı bu villanın sahibi güle güle otursun,mutlukla,huzurla...

Kıvır kıvır,en güzel şekilde...

2010-01-28T13:38:00.005+02:00

Güzel ve farklı şeyler üretebilmenin yeteneği,insanın kendi içindeki cevheri hergün yeniden keşfedebilmesi ve ortaya dökülenlerle karşısındakilerini şaşırtabilmesi....

İmreniyorum böyle insanlara....

Dün keşfettiğim Jayme McGowan'ın olağanüstü eserlerini,hayretler içerisinde izledim desem abartmış sayılmam.Dümdüz bir kağıt parçası elimizdeyken,bunu uçak mı yapsak huni mi diye düşünedururken , Jayme'in kağıdı binbir şekle büründürüşüne hayran kaldım...

Sesin rengi yazımdaki konuyla ne kadar bütünleşik bir çalışma bu Ya Rabbim, minicik gramafon ve yayılan sesin büyümesi,rengi...ahh bilemiyorum ki çok güzel çok...

Kuşların kimisi uzakta,kimisi yakında izlenimi vermiş bu çalışmada,kızın gözleri uzağa bakarken ne kadar umut dolu değil mi?
Ya bu sihirbaza ne demeli,sahne perdesi ve arkasındaki beyaz noktalı fon gece sahnesi havasını vermemiş mi?Kedi düştü düşecek çemberden :)

Kız göğe çıkmış ama hüzün dolu,dağlar ve yeryüzü altında kaybolurken anlaşılan o ki,birileri kırmış kalbini..Yoksa mutluluktan uçuyor olurdu diğer kız gibi :)

Daha fazla resim istiyorsanız; Jayme'in Etsy dükkanına, bloguna ya da sitesine bakabilirsiniz...

Tebrikler ve bol şans Jayme...
Sevgiler Türkiye'den...

Sömestr nasıl geçer nasıl?

2010-01-25T11:06:00.005+02:00

® photo by ColinBroug

Şubat tatiliyle,yoğun kar yağışının aynı güne denk gelmesi, anneler için ne sevindirici değil mi? Çocuklarımız üşümeyecek,hastalanmayacak okul yollarında diye.

Kar diz boyu buralarda,dışarda gönlünce kızak yapıp eğleniyor çocuklar.İyi de,15 gün boyunca nasıl vakit geçirecek bunlar?

Hürriyet haftasonu ekinde çok güzel derleme vardı.Plan yapmak için geç değil,onları her an eğlendirebilecek bir dünya aktivite var ülkemizde...

Uçan çocuklar

Yaşları 7 ila 17 arasında değişen Danimarkalı 30 çocuktan oluşan "Flying Superkids" (uçan süper çocuklar) grubu, 29 Ocak - 1 Şubat tarihleri arasında TİM Maslak Show Center’da olacak. 33 ülkede, milyonlarca seyirci karşısında gösteri yapan çocuklar, sahnede şarkı söyleyip, dans edecek ve cimnastik gösterisi yapacak. Bilet fiyatları 30 ila 60 TL arasında değişiyor. Bilgi için Biletix: (0216) 556 98 00

devamı ....

Cumartesi Cnbc-e'deyim...

2010-01-22T09:49:00.005+02:00

® photo by clix

Ben işitme kayıplıyım...
Bazen hiç duymam,bazen herşeyi duyarım...

Ama muhakkak görürüm en güzel şeyleri...

İşitemediğim,duyamadığım seslerin tınısını anlattığım ve
her sesin de bir rengi olduğunu gösteren alkışlarımla cnbc-e'deyim...

Ben Cold Case'im,
ben Heroes'im...

Saat 19:00 Heroes ~ Chapter Two 'Ink' ( Sezon 4 , bölüm 3 )

ve

{ geçen hafta yayınlanan bölümü izleyebilirseniz / indirebilirseniz } Cold Case/Andy in C Minor ( Sezon 5,bölüm 14 )

beni ve benim gibileri anlatmışlar.

Kimler görmek ister beni?

Güncel not; Ne yazık ki,cnbc-e Heroes'in bahsettiğim bölümün yayınlamadı.O bölümü şuradan online izleyebilirsiniz.

Sesin rengi...

2010-01-19T17:39:00.008+02:00

® photos by Martha★

Aynı engel gruplarının bir arada olması,gerek bireyselleşmede gerekse hayata bağlılıkta müthiş rol oynuyor.İstanbul Üniversitesi'nde rapor alma dönemimizde, odadaki işitme kayıplı dosyalarını kaçırma planım da onlarla iletişime geçebilmek ve en azından "ne var ne yok" muhabbeti edebilmek içindi...

Şanslıydım,hayatımın son zamanlarında yanımda yer alan ve yeni tanıştığım işitme kayıplı sayısı hızla arttı.Aslında onları bir şekilde bulabilmek için planlar yapmaya devam ettim...

İtiraf.com'da bir itirafım yayınlandı ve oradan çoğu işitme kayıplıyla tanıştım ama bir tanesi dostum oldu.Wise'nin köklü dostlarımdan biri olarak yer almasının sebebi saygılı,eşsiz bilgi hazinesi ve zeki olmasıydı...

Daha sonra ise,İstanbul'da gezerken bir baktım ki Florya'da panayır var,"Engelliler eğleniyor" yazılı..Daha o zamanlar Florya'nın nerede olduğunu bilmiyorum.Bulunduğum yerden oraya varmam 3 saatimi aldı.Ağaçlar ve çiçekler içindeki panayırda tanıştığım Ezgi ve kızı da günüme renk kattı...

Sonra Facebook'ta İşitme Kayıplılar grubu açtım.Kaydolan kaydolana.Sefa,Nurşen,Koray ve daha birçokları ile birebir görüşüyoruz.Hayatın her alanında kendilerini geliştirmiş bu insanlarla "ne var ne yok" muhabbeti yapabilmek ise başka bir renk...

Düşler Akademisi'nin varlığından haberim olduğunda , ilk partileri Eski Cambaz'da olmuştu ve yine bir solukta gitmiştim oraya.Esra,Muharrem,Serhat,Serdar ve daha onlarca işitme kayıplıyla her cumartesi bir araya gelip yaptığımız bol işaret dilli,bol dudak okumalı sohbetler ise gökkuşağı tadında...

İşte işitme kaybı,bu renklerle geliyor hayatımıza.Seslere dokunmamızı sağlıyor tüm bu tanışmalar,tüm bu güzel insanlar...

Hangi renkler var derseniz, ben en çok turuncu, eflatun, turkuaz, limon sarısı,şeker pembesi görüyorum...

Bu renleri gözlerimi kapatarak hayal ettiğimde ise kalbim küt küt atıyor böylesi mutluluk için...

Ses,renklerle geliyor...

Okuma ve dinleme uzmanı bir grup; Divxplanet

2010-01-15T11:05:00.006+02:00

Sevgili,İşitme kayıplı arkadaşlarım,merak ediyorum , son zamanlarda severek izlediğiniz Türk filmleri hangisi?

Sakın "ben izleyemiyorum duymadığım için" dediğinizi duymayayım...

Biliyorsunuz, gönüllü bir grup,kocaman yürekli insanlar,sırf biz de izleyelim diye,gece-gündüz demeden Türkçe altyazıları hazırlıyorlar.

Onlar sayesinde,yığınla Türk filmleri izledim.Hababam sınıfı olsun,klasik tüm Türk filmlerini izlemek çok güzeldi,çok anlamlıydı.

Nefes: Vatan Sağolsun (2009)'un altyazı bile hazırlanıyor.Ben çok heyecanlıyım bu filmi de izleyeceğim için...

Son zamanlarda çevrilen filmlerden bir derleme sunayım size.Anadilimizdeki filmleri
izleyemiyoruz diye üzülmek yok,herşey bizler için...Emeği geçen tüm çevirmenlerimize , herkes adına tekrar tekrar teşekkür ederim.Yaptığınız şey çok anlamlı,çok farklı ve bir o kadar da duygusal...

tuşuna basarak indirebileceğiniz Türkçe altyazılı son çalışmalarda bakalım neler var; {Resimlerin üzerine tıklayarak filmlere gidebilirsiniz.}

Artık,izlenmemiş bir Türk filmi kalmaz öyle değil mi?

Molly,Solly ve Jolly...

2010-01-12T11:03:00.002+02:00

® photo by fanboy

- iki kihvi bir ciy litfiiiinn...
- dilfini biyli dirsin kim mi inlir gi
- ilmiz ilmiz bin biyli dicim isti

girdiginiz gibi bil i'li kinismi yiptik gicin hifti.isyirindi bizi ici bir iridi dirlir,
cifidi ilsin,ifisti ilsin :)

~

Gördüğünüz gibi bol i'li konuşma yaptık geçen hafta.İşyerinde bize üçü bir arada derler,
caféde olsun,ofiste olsun...

Dedim ki kızlara , hadi moli yapalım :) mola'nın i şeklinde söylenişi o kadar hoşumuza
gitti ki,anında lakap taktık kendimize.ben molly oldum,serap solly oldu,çubuk kraker de jolly oldu...

e dedik Türkçe'mizde sadece i harfi olsa n'olurdu?

O gün konuşmalarımızı i'ler üzerine yaptık,birçok şeyle dalga geçtik,koptuk gülmekten.Yazarken birşey anlaşılmıyor ama konuşurken kıvıra kıvıra , yattık yerlere gülmekten :)

Biz üçlü olarak 9 yıldır beraberiz.3'ümüz de birbirimizden çok ama çok farklıyız.Molada,yemekte,
mesai saatinde hep dipdibeyiz.Birbirimizi tamamlıyoruz,paylaşacak ve gülüşecek çok şey buluyoruz ya hala, çok hoşuma gidiyor bu durum.

Yani insanın işyerinde yalnız takılması kadar ürkütücü birşey olamaz bence.

Tek başınalıkla i'li konuşmayı nasıl keşfeder insan?

Kahvenin tadını nasıl alır ?

Yok yok,yaşanmaz öyle.

Herkesin gönlüne göre bir iş arkadaşı muhakkak olsun dileklerimle :)

Zeytinyağı sabunu kullanım kılavuzu...

2010-01-08T11:59:00.003+02:00

"Kızım yaz bloguna, zeytinyağı sabunu öyle gelişigüzel kullanılmaz.

Bakır tasa sıcak su koyup,sabunu içine koyacaksın.Biraz bekledikten sonra sabunluğu içine daldırıp köpürteceksin.

Sabunluğu tasa daldırıp daldırıp yıkanacaksın.
Bak nasıl misler gibi olacaksın."

"Tamam babacım,aynı böyle yazarım." :)

Bizim altın parıltılı sabunlar,şehir şehir sahiplerine kavuşurken,yüzlerce bedene şifa olurken,baktım ki kullanım kılavuzu hazırlamamışım. t-box'ın kılavuzlarını okumaya bayıldığımızdan belli ki biz çok severiz ayrıntıları :)

Sabunlarımızdan ve saf zeytinyağımızdan sipariş vermek için halen geçerli olan mailimize isteklerinizi sıralayabilirsiniz; arztez@gmail.com

Ege kokusunun okuyanları sarması ve mutlu haftasonları olması dileğimle...

Minik Kalbim'in Kitabı....

2010-01-07T14:32:00.005+02:00

® photo by Rabia

iki damla gözyaşımsın,
ötelere taşan özlemimsin...

sonrasına izin yok Rabia'dan...

okurken annenin cümlelerini,
sen de teselli ediyorsun bizi...

Yusuf güzelliğinde,ceylan gözlü çocuk...
Cennet bahçelerinde bekle bizi....

Cümlelerini ve sözlerini okudukça, tevekkülü aslında hiç bilmediğimi anlamamı sağlayan Rabia'nın tüm o güzel yazıları; aslında yüreğime şifa oluyordu.Minik meleğinin durumunu anlatan internet sitesi o yıllarda binlerce,yüzbinlerce insan tarafından izlendi.

"Yeryuzundeki hersey, herkes birlesse, yeryuzunun tum hazinelerini harcasam, Minik Kalbime derman bulamam Rabbim, sen vermedikce. Oysa senin 'ol' demen yeterli. 'Ol'deyip olmazlari olduran Rabbim, Minik Kalbimi hayirlica sihhatlestir. Hayirlica, hayirla. Kolaylikla, kolayca."

Ekim 2006'da,vefatını "Inna lillahi ve inna ileyhi raciun." ile haber veren ve cennete uğurladığımız 8 aylık minik meleğimizin annesinden müjde geldi geçenlerde.

"Minik Kalbim'in Duası" kitabı çıkmıştı,
onu unutamayanlar için evlerimize konuk olmayı bekliyordu.

Siparişim 31 Aralık'ta süpriz biçimde elimde ulaşınca,o sevinçle bir gecede okuduğum güzeller güzeli kitap,yeni yıla huzurlu biçimde girmemi sağladı.

Kitaptan sipariş vermek için; http://minikkalbim.web-log.nl/

Sonsuz şükran ve minnetle Rabia'cım...

Bulamadım ben!

2010-01-03T21:49:00.005+02:00

Filmin varlığından gazete afişlerinden haberim oldu.

Gitsek mi gitmesek mi diye düşünürken,yılbaşı ertesinde istiklal'de gezerken tüm seanslarda yer alması ve önünde uzun kuyruklar olması merak uyandırdı bende.

Henüz konusunu bilmiyorum,henüz film güzel mi kötü mü bilmiyorum...

Ama şunu söylemeliyim ki çok kızgınım!

Kime?

Cem Yılmaz'a ve yönetmen Ömer Faruk Sorak'a.

Yani dev bütçe,afili bir film afişi ama hani Türkçe altyazı?

Üstteki resme bakarken, altyazılı seans var mı diye büyük umutla inceledim.Bir baktım,iki baktım,sonuç sıfır...

İşitme kayıplıların en çok istediği şeylerin başında,izledikleri Türkçe yayının Türkçe altyazı seçeneğinin de olmasıydı.Bu konudaki derdimizi anlattık da anlattık.

Ve o tarihten sonra hala duyarsız olan , filmlerini sadece işitebilen insanların izlemesine izin veren tüm yapımcı ve yönetmenlere diyorum ki;

"Bu yaptığınız ayrımcılıktır,saygısızlıktır.
Utanıyorum sizden."

Engelsiz Yılbaşı partisinden haberler...

2009-12-30T23:00:00.001+02:00

® photo by düşler akademisi

Sahnede dönen fosfor cümbüşe alkış tutan bir delikanlı vardı...

Her alkışta sonsuz bir coşku,
inanılmaz bir mutluluktu onun yüzünden akan...

Kadın sahneyi videoya çekiyordu,o geceden hatıra kalsın diye...

Oysa kameraya şöyle bir bakıldığında görülen şuydu ki;oğlunun sevincini gizlice kayıt altına alıyordu deniz gözlü,yüreği büyük anne...

Zihinsel engelli 24 yaşındaki yerli Jim Carrey'imiz o geceki coşkusunda, ailesine manevi güç katmış, çekilen onca sıkıntıyı unutturmuştu kısa süreli de olsa...

® photo by düşler akademisi

Fırtınalı ergenlik dönemini geride bırakıp kişiliklerini sağlam temellere oturtan bir grup vardı az ilerde.

Hepsi de işitme kayıplı...

Sahne ışığında,
sahne karanlığında provalar..

Sadece işaretle...

Yüksek sese rağmen,seslenmeye gerek kalmadan...
sanki telepati ile anlaşırcasına...

uyum,ritim ve muhteşem bir şov...

" işte hayat böylesine güzel" dercesine yaptıkları break dans gösterilerinde,ghetto yer yerinden oynadı.

İçlerinde en ufakları olan ve hayatının ilk disco tecrübesini yaşayan delfina'nın oğlunun da yer aldığı "michael jackson-beat it" gösterisi
ise şahaneydi.

Müzik duyulsun duyulmasın,tınılar gözlere,sesler yüreğe geliyordu ya gerisi şahane bir şovdu.

......

Onlarca down sendromlu;onlarca gülücük demekti...

Yeri geldi break dansa eşlik ettiler,yeri geldi tango yapan kızlara öpücük attılar.Ortam onlarla anlam kazandı,gözlerindeki ışıltıyla...

O gece Ghetto'daki sinerji müthişti,tüm engelli ve engelsizler bir arada herkes birbirini mutlu etme telaşında.

Düşler Akademisi Yılbaşı Partisinde herkes tek yürekti.
Ve bu Delfina'nın ömr-ü hayatı boyunca gördüğü en anlamlı,en sevgi dolu partiydi...

Teşekkürler Düşler Akademisi,
Teşekkürler Ghetto...

Herkes için Yılbaşı Partisi!

2009-12-28T00:01:00.000+02:00

Yeni yıla hep birlikte merhaba diyeceğimiz parti Düşler Akademisi tarafından düzenleniyor.

Bu akşam Ghetto’nun kapıları engel tanımayan herkese açık!

Korkum kadar varım!

2009-12-25T14:05:00.000+02:00

® photo by idyguy

Elif'in ailesi 5.katta oturuyordu ve bina 6 katlıydı.Evde anne ve baba yaşıyor,gece aniden uyandıklarında bir bakıyorlar ki yataklarının başında bir adam bekliyor.Nasıl korkuyorlar nasıl.Hırsız,5.kata çıkmayı,sesizce daireye girmeyi nasıl başardıysa,o yaşlı çifti korkutmayı da o kadar başarıyor...

Daha sonraki günlerde bir blogcunun başına da aynı olay geliyor.Kadın bir uyanıyor,başında şapkalı bir adam...

12 yıldır oğlumla yalnız yaşayan bir kadın olarak yalnızlıktan hiç korkmaz,hayalimde karmaşık sahneler yaratmazdım...Bu haberleri üst üste duymak ise korkumu meydana çıkardı.

İşte son 2 yılım,bu korkuyla geçti.

İlk başlardaki halim çok kötüydü.Odamın kapısını kilitliyor,kapının altındaki ışık izinden biri geçer mi diye takip ediyordum.Çoğu zaman da sırf bu yüzden uykusuz kalıyor,işe bitkin bir şekilde geliyordum.Haftalarca uyuyamadığımı biliyorum...

Gel gör ki,bunu itiraf etmek,korkunun üstesinden gelebilmek için yardım almak hiç aklıma gelmedi.Daha doğrusu insanın korkuları ile yaşamayı öğrenmesi,anlatmanın ayıp birşey olduğuna inandırdım kendime hep...

Baktım ki ipin ucu kaçıyor ve oğlumun diline de dolanmak üzereyim,Mehtap'ın diyet sınıfından tanıdığım Sevgili Çiğdem’in kapısını tıklattım.

Cümlelerindeki samimiyeti,dürüst oluşu,onca yoğunluğuna rağmen vakit ayırıp yardımcı olmak istemesi ve tabii ki bu konular üzerindeki sağlam bilgileri sayesinde kendimi ona bıraktım.Derdimi bir çırpıda anlattım…

Korkumu anladı,dinledi ve yönlendirdi.Neler yapmam gerektiğini bıkıp usanmadan anlattı.Ve ilk denememdeki gecede muhteşem bir şey oldu.

Kilitsiz uyudum,başardım….

Dualarımı her zamankinden daha güçlü yaptım,teknikleri harfiyen uyguladım. O anda neş'e geldi birden,kendime güvenim geldi.Hemen dalmışım uyumaya...Gece ara ara uyandım,hep gülümsemeyle."Ya Delfina boşuna korkuttun kendini,bir kelamla iyileştin bak" diye güldüm kendi kendime...

Huzurla uyumanın lezzetini unutmuşum,
uykuyu yeterince alıp güne başlamanın hazzını unutmuşum.

E ben nasıl yaşamışım 2 yıl yaa…Ertesi günü hemen Çiğdem’e coşku dolu bir mail attım.” Şimdi yanımda olsan sımsıkı sarılmaz mıydım sana Çiğdem...”dedim,o kadar mutluydum yani…

Artık geceleri huzurluyum,mutluyum ve dinginim…

Önceden insanların korkularını anladığımı sanırdım,"bu da geçer" , "niye boşuna kendini korkutuyorsun" derdim.Oysa onları hiç anlamamışım.

Benim artık bir yaşam koçum var.

Korkusu olan,sıkıntısı olan herkesin yardım alabileceği güzel yürekli bir insan o. Küçük hediyemizi kabul ettiğin ve ellerimi sımsıkı tuttuğun için sana ne kadar teşekkür etsem azdır...

Sevgi damlası bir onda,bir bende...Bir de zeytinyağında...

2009-12-23T12:44:00.006+02:00

® photo by bertvthul

Dünyanın en leziz,en güzel,en anlamlı sıvılarından biri neydi?

Zeytinyağı...

Bir sıvıyı insan bu kadar över mi diyebilirsiniz,övgüyü hakedişi lezzetinden çok güzel şeyleri buluşturmasından.Mesela sağlık getiriyor,içenleri güzelleştiriyor ve sevenleri birleştiriyor...

İsmimin diğer manası "dilek".Ve hayatımda dilediğim tüm dilekler gerçekleşti,bir de hayatıma giren dilek’ler var ki hepsi birbirinden özel birbirinden iyi…

23 Nisan Çocuk Bayramında,bayram benim oldu.Eee ben de çocuğum,neşe doldum,hayatıma dünya tatlısı bir Dilek girdi diye.

Dilek Teyze,zeytinyağımızdan almak istiyordu.Mailinde kullandığı duygu dolu kelimeler ve yazılarımı virgülüne kadar okuduğu belli olan cümleleriyle mest olmuştum.Zeytinyağımız ona ulaştıktan sonra yağımızın ondan tam not alması beni en sevindiren şeylerden biriydi.Çünkü o bir Tariş emeklisiydi ve kaliteyi hemen anlıyordu.

Özel günlerimi unutmayan,bayramlarda bile mail atan,annemle telefonda konuşup kardeş olan bu dünya tatlısı Dilek Teyzem,zeytinyağının buluşturduğu güzelliklerden biriydi işte.

"Delfinacım,merhaba demek istiyorum öncelikle.

Biliyor musun kendimi mahcup hissediyorum biraz ama ilk önce anneciğinin beni çooook sevindiren jesti (sabun kutusu ile birlikte küçük bir demet kasımpatı ,tuzlanıp olgunlaştırma tarifi içine yazılmış bir torba zeytin ve bir torba benim ismini kesme diye bildiğim ev makarnası ) beni çok duygulandırdı bu zarif davranış.

Cumartesi günü kargoyu alınca hemen telefonla aradım yanıt alamadım akşam üstü bir kez daha aradım yine ulaşamadım. Daha sonra olan tamamen benim tembelliğim Delfina'ya bugün yazarım yarın yazarım derken bir baktım ki 2 hafta olmuş bile.

Her ne kadar sevincimi kelime uzatarak gösterdiğimi zannetsem de yazdıklarımı bir kez daha okuyunca gördüm ki koliyi açtığım zamanki sevinci hissettiğim gibi yansıtamamışım. Olsun benim duygudaş kızım annesine anlatırken hissettirir diye düşünüyorum.

Seni ve Burak'ı çok öpüyorum , anne ve babacığına teşekkür ve selamlarımı iletiyorum"

Dilek Teyzecim,2010 ikimize en güzel şekilde gelsin.Tüm güzellikler,kolaylıklar,sağlık ve afiyet üzerimize olsun.Öyle kuvvetli istedim ki bu dileği,isimdaş olmamızdan da hemen gerçekleşsin diye...

Eyy zeytinyağı,iyi ki varsın.
Dünyanın sudan sonra gelen en güzel sıvısı...
Dur bakalım ben seni daha çok öveceğim....

Sunta Kılıklılar...

2009-12-22T11:34:00.004+02:00

......

Feminizm,kadın hakları,çevre şuuru ve eşitlik adı altında Türk kızlarının akılları çelinerek,yemek yapmayı bilmeyen,bizim istikbalimiz olan yavrularımızı,abuk subuk yiyeceklerle yetiştirecek,damak zevki gelişmemiş,sunta kılıklı diyet bisküvilerini yiyecek sanan biri haline getirmişlerdir...

demiş Antep'li bir kebapçı...

Lokantasına astığı broşürü bu aralar maillerde dolaşıyor.Dolaşan mailleri burada da tekrarlamayı sevmem ama,burada öyle güzel mesajlar verilmiş ki,paylaşmadan geçemedim.

Zengin yemek kültürümüzü,alnımız dik olarak gelecek nesillere öğretemezsek suç bizde olmaz da kimde olur?

Broşürü okumak için resimlerin üzerine tıklayabilirsiniz...

{ }