
Şimdi,
şimdiki zamandayız...
Şimdiki zamanın çocuklarını,gökdelen konutlarında yaşamaya mahkum eden zihniyet,onlar büyüdükçe pişman olmayacaklar mı diye merak ediyorum...
Pişmanlık...
Çünkü geçirebilecekleri en güzel zamanları ellerinden alınmış,koşmanın,düşmenin tadını bilmeden büyümeye mecbur edilmişler...
Oksijenin ciğerlerini doldurmadığı bir bedenle,bilgisayar başında ruh gibi büyüyen bir nesil var avuçlarımızda...
Bugünkü orman yürüyüşümde,küçük bir yerleşim biriminin önünden geçtim.Yükselen dumanlar karşısında kimse tedirgin değildi.Sararmış otları ateşe veren ev sahibine teşekkür edesim geldi.O duman, o koku, çocukluğumu hatırlattı bana oracıkta...
Kokularını özlediğimiz,tadlarını bildiğimiz günlerimiz vardı.Her günümüz dolu dolu geçtiğinden hayat sıkıcı değildi.
Önümde, annesiyle yürüyen kız çocuğunun 20 yaşında mı yoksa 9 yaşında mı olduğunu kestiremedim bir an önce de yüzünü görünce anladım 9'unda olduğunu...
Eskiden var mıydı?
Çocuklarda aşırı kilo?
Çocuklarda durgunluk?
Çocuklarda hayattan bezmişlik?
Çocuklarda mutsuzluk?




