Hayat tarzları...

Paylas

Sürdülen hayat tarzları ile ilgili herşey,senin de benim de ilgimi çekiyor.Odun parçası,duman kokusu,horoz sesi,toprağın ıslaklığı ile yaşaman,seni hayata bağlıyor.Hani sen dedin ya, şu esen rüzgarın kokuları bile baş döndürmeye yeter diye,bazen rüzgara kayısı kokusu, bazen tütün kokusu bazen de tüm çiçeklerin kokusu karışıyor dedin. Hepsini farkediyorsun,hepsi güzel geliyor ya sana bazen merak etmiyor değilim köy yaşamını...

Bir de köy yaşamında zaman yok diyorsun ya,ben bilemiyorum onu nasıl öyle tanımladığını.

Bilemiyorum çünkü,ben medeniyette yaşamayı,herşeye hemen erişmeyi,kalabalığı,modern mobilyaları,modern yaşam alanlarını seviyorum.Etrafımı saran cam yapılar,koloniler,en yeni teknolojik aletler beni hayata bağlıyor.Hani demiştim ya,avmlerde gezerken burnuma çeşitli parfüm kokuları,havaalanı koşturmasında duyduğum steril kokular,bazen de internetten sipariş ettiğim "24 güllü vazo"mdan gelen kokular...Belki sen de merak ediyorsundur bu yaşamı...

Zamana yetişemiyorum,24 saat yetmiyor diyorum ya,sen bilemiyorsun onu nasıl öyle tanımladığımı...



Geçenlerde sana, üstteki fotoğrafta ne görüyorsun dedim.Sen de ; "Üstünü kireç tutmuş bir çeşme" dedin...Oysa ben; çeşmeye yansıyan o cam duvarın ihtişamını görüyorum,bana modern hayatta olduğumu hisettiriyor...

İşte 2 farklı hayattayız, sen de ben de mutluyuz ya,annem ondan seviniyor zaten.Mutlu ve huzurlu hayatlara sahip oluşumuz annemi mutlu ediyor...

Nerden bilsin içimdeki çocuğu?
Nerden bilsin çift karakterli Delfina'sı olduğunu...

Zeytinyağı damla damla,yanında minik hediyesiyle...

Paylas

Uzun yaz günlerinin enerji veren,besleyen leziz zeytinyağı, sofralara konuk olmaya devam ediyor.Yüreği sevgi dolu bir babanın ürettiği zeytin ağaçlarından gelen bu şifa damlaları lezzetiyle,tadıyla herkesi büyülemeye devam ediyor...

Siz de tadın...Üstelik her 5 lt'lik zeytinyağı siparişinizde, 4.90 TL değerindeki saf zeytinyağı sabunumuz bizden hediye olsun...

Bilgi ve sipariş için mail atabilir,daha fazla şey öğrenmek için buraya göz atabilirsiniz.

Parça...

Paylas

Ucundan kopan parçanın gittiği yer belli değil,
şu var ki, kainatta süzülüyor...

Bir yağmur damlası,
kırık bir kalp de
olabilir o parça...

Varması gereken yolu olduğu için kopuyor zaten.
O yola varana dek,ya sükut ya da isyan...

İnsan kendisi için neyin en iyisi olduğunu bilmez mi?

Babamdan öğrendiğim...

Paylas

Baba deyince aklıma , sadece kendi babam geliyor...
Oysa etrafa baktığımda ne çok "baba" var.Kardeşim de baba mesela,en yakın arkadaşımın eşi de.

Ama işte biz 4 kardeş, "baba" merhameti,sevgisi ve şefkati ile yoğurulduğumuz için sadece kendi babamı anımsıyorum.

36 yaşındayım,ne zaman gitsek kendi topraklarımıza,kahvaltıda zeytinlerimizin çekirdeklerini çıkaran,yumurtamızın kabuklarını soyan,gece uyumayıp üstümüzü örten,merhamet yığını biri var başımızda.

Sanırım onun en çok duygusal oluşu etkiliyor beni.Hislerimi,düşüncelerimi süzgeç olmadan yüreğinde hissettiği için onun varlığından güç alıyorum.

Yüzlerce mektupların arasında kaybolduğum günlerin birinde,anladım ki insanı ayakta tutan,hayata bağlayan şey; sevmek ve sevildiğini bilmekmiş.

Gözümü kapattığımda,aklıma gelen her karede,mutlu çocukluğumu,sevgi dolu yemek sofralarımızı,fotoğra çekilirken babamın saçlarımızı hep tarayışı,hiç olumsuz kelime kullanmadan ömrümüzü sürdürüşümüzü görüyorum.Hani hep deseydi,"para yok,sizinle ilgilenecek vaktim yok,şu azıcık zamanı da kendime ayırayım cümleleri sıralayan babalardan olsaydı ne çok icimiz acırdı şimdi...

O yüzden,biz insanlığı,sevgi dolu yaşamayı,her şartta mutlu olabilmeyi hem annemden hem babamdan gördük.

Allah'a içten yakarışlarımda,"ömürleri uzun upuzun olsun,torunlarının torunlarını görsünler sağlıcakla " cümleleri var hep.

Babalar günün kutlu olsun canım babam,euphoricle , hürmet ve özlemle öpüyoruz seni...

İyi ki bizim babamız,iyi ki bizim idolümüzsün...

Osman Hamdi Bey keyfiyeti...

Paylas

Güneş tüm parlaklığı ve sıcaklığı ile konağın avlusunu kavuruyordu.

Konaktaki küçük havuzlu çeşme başında şakıyan kuşlar,Osman Hamdi Bey'in
"Ethem bey,Ethem bey" diye seslenmesi ile uçup gittiler..

Belli ki ürkmüşlerdi...

Lagina'nın şanı Muğla civarında duyulması bile yeterliydi yerli halka..
Az ile , sadelik ile yetinmesini bilen bir halktı...

Osman Hamdi Bey'i bu şirin beldeye bağlayan bu içtenlikti...Koca konaktaki
kapısını kilitli tutmaz,herkesin rahatça gelmesi için kapıyı sonuna kadar açardı...

"Ethem Bey,atımı hazırlayınız,Lagina kazılarının olduğu yerde keşfettiğim
bir eser var..Onu görmeliyim ." der...

"Aman efendim bu sıcakta gidilir mi? " diye iç sıkıntısını anlatan
Ethem Bey'i dinlemez bile...

Atına binen bu yakışıklı beyefendi,Lagina antik kentine değil,kasaba içinde
gezintiye çıkmıştır aslında...

Çapkınlıklarıyla ünlü oluşu,Lagina Halkı için önemli değildir.Sonuçta bu
adam taa uzak yerlerden gelmiştir,en güzeli ile davranmak onların görevidir...

Zeliha Hanım,tam o sırada İlyas Bey Camii'nin üst tarafındaki tatlı su çeşmesinde
kuyruktadır.Uzaktan birbirlerini gören bu aşıklar , için için sevinirler kendilerince...

Beyefendi çarşıda biraz turlar ve kızın yokuştan yukarı evlerine doğru gitmekte olduğunu görür.Öğlen sıcağında ortalık ıssız olduğundan konuşma imkanı bulmuştur.

"Şahsım Zat-ı Alinize hayrandır,şimdiye dek görmediğim güzelliktesiniz.İzin verirseniz , en kısa zamanda babanız olan Cevdet Beyefendi ile görüşmek istiyorum."

Utangaç bir eda ile oradan heyecan ve kan~ter içinde hızla uzaklaşır Zeliha Hanım...



Aradan 2 gün geçer,Cevdet Bey'i kahvehanede bulur Osman Hamdi Bey...

"Cevdet Bey,konakta yardımcıya ihtiyacım olduğundan sizinle görüşmek istedim...Resim atelyesinde boyalar ve diğer malzemelerin temizliği ve düzeninde yardımcı olabilecek birini arıyorum.Çalışkanlığı ile kızınız Zeliha Hanım'ı tavsiye ettiler.Siz de münasip görürseniz,çalışmasına izin verir misiniz?


Şaşkınlıktan iyice heyecanlanan Cevdet Bey,o anda "tabii ki " der...
Yokluk ve sefalet içindeki yaşantılarının bir nebze de olsa değişeceğini düşünür...


Ertesi gün Zeliha Hanım konağa gelir...Konak büyüleyici olduğu kadar huzur doludur...Atelye girişinde onu tatlı bir süpriz beklemektedir...

Bir bakar ki,kendi resmi karşısındadır...Uzun uzun inceler tabloyu.Kalp çarpıntısı daha da hızlanır.O gün dünyanın en mutlu insanı olmasına rağmen , Yemenili kız ile ünlenen resimdeki Zeliha Hanım için ilerleyen günler pek de iç açıcı olmayacaktır...


Dipnot;İlk yayın tarihi Ekim 2007