Bütün çocuklar oyun oynamayı sever.Oyun ile bambaşka dünyalar keşfedip gelişimlerini hızla ilerletirler.Kimisi resim yapmayı,kimisi ata binmeyi,kimisi de top oynamayı sever.Çocuklar, oynadıkları oyundan lezzet alabilmek için beraberce oynamak zorundadır.
Dünya üzerindeki sesleri kulağımız aracılığı ile duyarız.Kulaktan beynimize gelen tüm sesler, belli bir düzen içinde değil kişinin iradesi ile algıladığı seslerdir.Yani işitmekte olduğumuz seslerden yine kendimiz sorumluyuz.Kulak ve işitme; dedikodu, arkadan çekiştirme ve kötü alışkanlıklara alışmışsa o organın taştan farkı yoktur.
Yetişkinler de hobileri sever.Hobiler sayesinde sosyal hayat genişler,monotonluktan kurtulunup renkli bir gün geçirilir.Kimi balık tutar,kimi alışverişe çıkar,kimisi de doğa yürüyüşlerine katılır.Yetişkinler de hobilerinden aldıkları lezzeti anlatacak,mutluluklarını paylaşacak dost ve arkadaşlara ihtiyaç duyarlar.
İşlevini layıkıyla yerine getirilmesine izin verilmeyen kulağın; dedikodu sayesinde tüm dostlukları yıkılır.O kişi yapayalnız kalır...
Anlatacak birilerini bulamayan insan;
duysa ne olur
duymasa ne olur...
- Resmin kaynağını görüntülemek için üzerini tıklayınız.
